Przeskocz do treści Przeskocz do treści

W NUMERZE:

Wstępniak

„Skoro nie mogłam mieć Wszystkiego – / Nie dbałam o brak mniejszych Rzeczy.” – napisała Emily Dickinson, która ponad dwadzieścia lat swego życia spędziła w jednym pokoju. Proste łóżko, komoda, biurko z wiśniowego drzewa w narożniku pokoju oświetlonego przez dwa okna i ciemne drzwi – tak wyglądało to pomieszczenie. W późniejszych latach życia nawet z przyjaciółmi i członkami rodziny rozmawiała przez wpółuchylone drzwi. Radykalny gest wyrzeczenia określił jej życie i poezję. Pokój i własne towarzystwo stały się światem. Iluzja, że