Marzec 12, 2017

Autoportret Nr 2 [53] 2016 KONSERWACJA / REKONSTRUKCJA

Od trzech dekad w całej Europie zauważalny jest prawdziwy wysyp pseudohistorycznych rekonstrukcji. Można je interpretować jako odbicie mentalnej kondycji współczesnych społeczeństw, szukających w obliczu globalnych kryzysów ukojenia w przeszłości. Problemy współczesności mają wpływ także na zachowane dziedzictwo. Źle pojęta opieka nad zabytkami – służąca przekształceniu je w towar do masowej konsumpcji – skutkuje usunięciem realnego życia z najważniejszych fragmentów miast podporządkowanych pustce turystycznego spektaklu. Zabytkowe ikony  mają przynajmniej szansę zachować swoją materialną strukturę. Ale co z obiektami niszczonymi w konfliktach wojennych czy w wyniku zmian klimatycznych? Czy ocalenie zagrożonego dziedzictwa dla następnych pokoleń i szeroki, demokratyczny dostęp do niego zapewnią skany 3D – technologiczna nadzieja współczesnej konserwacji? I najważniejsze – czy potrafimy dać świadomą odpowiedź na pytanie, w jakim celu i dla kogo chcemy zachować pamiątki przeszłości?

W NUMERZE:

Problem przemijalności w architekturze nowoczesnej

  1. Bernard Tschumi opublikował swego czasu Advertisement for Architecture (Reklamę dla architektury), na którą złożyła się fotografia przedstawiająca Villę Savoye w stanie upadku oraz następujący podpis: Najbardziej architektoniczną rzeczą w tym budynku jest stan rozkładu, w jakim się on znajduje1. Tschumi bez wątpienia chciał, aby jego stanowisko miało charakter prowokacyjny i paradoksalny, jednak miał też sporo racji. Jest coś pociągającego, nawet zmysłowego w budynku, który stopniowo staje się ruiną. Budynek taki ujawnia wpływ przemijającego czasu, przypomina nam o nieuchronnej