autoportret » sztuka

„Plamka żółta” Tilmana Wendlanda

Aleksandra Gabriel — Mon, 08 Feb 2010 22:17:35 +0000

Serdecznie zapraszamy na wystawę prac Tilmana Wendlanda, berlińskiego artysty pracującego na pograniczu architektury i sztuki. Realizowane przez niego obiekty i instalacje zawsze poprzedzone są precyzyjnymi badaniami nad kontekstem projektu, a to co je determinuje, to przestrzeń, w której powstają, wybrany materiał oraz proces żmudnej pracy na miejscu.
Projekt „Plamka żółta” jest tworzony nie tylko po to, by zaistnieć w konkretnym miejscu (instalacja typu „site specific”), zastaną przestrzeń, w jej architektonicznym i koncepcyjnym aspekcie, bierze również za temat.
Podstawową intencją projektu jest oparta na akceptacji, a nie kontestacji, relacja artysty z zastanym miejscem oraz postawione przez niego pytanie o to, jak związać odbiorcę z przestrzenią. Stąd jego instalacja jest wyrazem poszukiwania możliwości poszerzenia pola widzenia, dopuszczając wątpliwość i refleksję odbiorcy, odrzucając tym samym prymat artystycznego oka i wizualną dydaktykę. Zwiedzający ma być nie tylko widzem, lecz aktywnym obserwatorem. Ma doświadczyć architektury, by dojść do przestrzeni.

Z przyjemnością informujemy, że „Autoportret” objął patronatem medialnym to wydarzenie.

Miejsce: Toruń, Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki czasu”
czas: od 26 lutego do 30 maja 2010

Taniec i opowieść jako narzędzia edukacji przestrzennej

Anna Komorowska — Mon, 18 Jan 2010 13:42:22 +0000

W poprzednich postach opisałam sporo różnych projektów związanych z edukacją przestrzenną. Dziś jeszcze kilka przykładów z Wielkiej Brytanii.

„Sir Basil Spence Archive Project” to cykl warsztatów dla młodzieży, prezentujących najważniejsze budynki Basila Spence. Projekt został zakończony wystawą i jest opisany na stronie programu.

Na stronie internetowej CEBE (Centre for Education in the Built Environment), znadziemy spis projektów, skierowanych głównie do uczniów ze szkół artystycznych lub studentów. Opracowania zawierają opisy projektu, metodologię, czasami scenariusze zajęć, a także podsumowanie, ewaluację
i bibliografię. Przykładowe projekty to:
- Between the Lines – Experiencing Space Through Dance
- Teaching Land-scape Through Story-telling Learning

„Manchester after the bomb” to zbiór materiałów dla nauczycieli, zawierający podstawowe dane, zadania, wypowiedzi świadków, zdjęcia i filmy z okresu II wojny światowej. W ramach programu prowadzone są różnego rodzaju zajęcia dla szkół i indywidualnych uczestników. Na stronie internetowej programu znajduje się broszura zawierająca informację o prowadzonych zajęciach.

Space and Place

Anna Komorowska — Mon, 11 Jan 2010 07:51:12 +0000

Dziś zamieszczam kolejne publikacje poświęcone edukacji przestrzennej, opracowane przez organizacje z Wielkiej Brytanii.

Our Place
Opracowanie zawiera podstawowe ćwiczenia mające na celu zapoznanie uczniów z najbliższym otoczeniem. Warsztaty uczą dzieci jak analizować przestrzeń, jak zbierać informacje, jakie elementy składają się na miasto. Pakiet przedstawia również różne sposoby zapisu przestrzeni i prezentacji informacji.

Investigating Places
Opracowanie składa się z 8 części – od postrzegania przestrzeni, poprzez projekt do jego prezentacji końcowej. Zawiera główne założenia, słownictwo do przyswojenia, scenariusz warsztatów, linki i spis materiałów.

Shaping Places
Jest to długoterminowy projekt prowadzony od 2003 r. W 2004 r. przeprowadzono warsztaty pilotażowe w dwóch szkołach, rok później w 11. Efekty pracy opisane zostały w książce Shaping Places. Publikacja zawiera również przykładowe ćwiczenia.

Breaking boundaries
Opis projektu realizowanego przez Kent Architecture Centre Centra latach 1998 do 2000. Książka przedstawia przebieg projektu, metodologię, partnerów projektu oraz projekty, będące efektem warsztatów.

Castles in Scotland
Przykład materiałów edukacyjnych dla dzieci. Co to są zamki, jakie pełniły funkcje, z czego się składały, jak wyglądało życie na zamku, jak się broniono w czasie wojny, jak wyglądają zamki dziś?

Na zakończenie moja ulubiona książeczka, którą można wykorzystać w dowolnym muzeum czy ośrodku sztuki.
Space & Place
„Space and Place” to książeczka przygotowana dla dzieci i młodzieży, która pomoże im obserwować, odkrywać i rozumieć otaczającą przestrzeń. Zachęca do patrzenia, analizowania, refleksji, wyrażania opinii. Zapoznaje z podstawowym słownictwem, takim jak skala, faktura, rzut, przekrój itp. Może być zastosowana w otoczeniu szkoły, domu i w krajobrazie miasta.

Dizajn dla szkół

Anna Komorowska — Mon, 07 Dec 2009 07:00:59 +0000

Joined up design for schools to inicjatywa fundacji Sorrell, która ma na celu rozbudzić w młodych ludziach wyobraźnię do tworzenia dobrego dizajnu. W programie, od 2000 r. wzięło udział 10 000 uczniów. Przebieg projektu jest następujący: reprezentacja uczniów spotyka się z projektantem (architektem, architektem krajobrazu, projektantem mody, dizajnerem – w zależności od potrzeb), z którym ustalają temat projektu, czyli co w ich najbliższym otoczeniu wymaga zmiany (podwórko szkolne, stołówka, klasy, recepcja, ale również szafki szkolne, toalety czy mundurki) oraz najważniejsze wymagania dotyczące tego projektu. Projektant przygotowuje koncepcję, który prezentuje uczniom. Dzieci, postawieni w roli klientów, zgłaszają swoje uwagi.
Efekty projektu zaprezentowane są na wystawie „What’s next for schools?” w Young Design Centre, w Londynie.
(Więcej o projekcie na stronie: Edukacja i dialog)

Podobną formułę miał projekt Senses of place, zrealizowany przez The Lighthouse. Była to seria warsztatów zakończona projektem przygotowanym przez architekta, “na zlecenie” uczniów. Opis przebiegu i efektów warsztatów jest zawarty w publikacji (PDF, 14,8 Mb). Projekt ma również stronę internetową.

Innym przykładem jest projekt Designer into schools, realizowany w czerwcu 2002, 2003 i 2004, podczas Tygodnia Dizajnu i Technologii. Profesjonalni artyści współpracowali z uczniami ze szkół o profilu artystycznym. Na stronie zamieszczono opis przebiegu projektu i materiały dla nauczycieli.

Ostatni tydzień festiwalu „Warszawa w budowie”

Aleksandra Gabriel — Thu, 19 Nov 2009 10:28:30 +0000

Polecamy dwa ostatnie wydarzenia w ramach festiwalu „Warszawa w budowie”.
W cyklu Departament Propozycji odbędzie się debata na temat „Miasto przyszłości – fantastyczne i futurystyczne wizje Warszawy”. Będzie to podsumowanie dotychczasowych spotkań, podczas którego zaprezentują się autorzy najbardziej dalekosiężnych wizji rozwoju miasta, a także wszyscy ci, których propozycje wykraczały poza tematykę poprzednich spotkań. Ponadto zapraszamy na spotkanie w ramach cyklu Rozmowy: „Czy każda rzecz jest produktem?”. Wezmą w nim udział Bogna Świątkowska, Anna Maga i Anna Frąckiewicz, Magdalena Kochanowska, Folkform, Arne Hendriks, Uglycute, którzy będą rozmawiać o relacjach pomiędzy wzornictwem przemysłowym a sztuką.

Miejsce: Warszawa, Muzeum Sztuki Nowoczesnej; czas: od 19 do 21 listopada 2009.

Etnodizajn w Krakowie

Magdalena Petryna — Mon, 02 Nov 2009 13:31:43 +0000

Polecamy projekt „Rzecz Małopolska. Etnodizajn festiwal”. zainicjowany przez Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie. Jego celem jest przyjrzenie się związkom istniejącym od przeszło wieku pomiędzy etnografią a dizajnem oraz ich współczesnym relacjom. Trzy wystawy oraz rozmowy o etnozdizajnie mają nas zainspirować do zastanowienia, czy popularne nie tylko w polskim, ale i europejskim wzornictwie nawiązania do dziedzictwa kulturowego są odpowiedzią na zapotrzebowanie rynku? Estetyzacją życia codziennego? Próbą samookreślania się w dobie powszechnego uwalniania się znaczeń od kontekstu? Jeszcze czymś innym?

Po co nam wirtualny zabytek?

Zoltán Gyalókay — Wed, 01 Jul 2009 09:20:10 +0000

Czy wirtualny zabytek jest lepszy od odbudowanego? Zdaniem Zoltána Gyalókaya – zdecydowanie tak. Choć ruina z pozoru może być mniej atrakcyjna od okazałej rekonstrukcji, to często ta druga w niczym nie przypomina dawnego zabytku. Tak też było z renesansowym pałacem w węgierskim Nyírbátor, którego „renesansowa” odbudowa została oprotestowana przez historyków sztuki jako skrajny przykład zakłamywania prawdy historycznej. Oczywiście, Gyalókay zdaje sobie sprawę z tego, że historia, jaką sobie opowiadamy, w ogromnym stopniu czerpie z naszej wyobraźni, ale nie zgadza się, by nasze wyobrażenia całkowicie przesłoniły ustalenia historyków. Nie chce też przystać na to, by nieatrakcyjne ruiny były zastępowane nieautentycznymi pseudozabytkami. Proponuje drogę pośrednią, a może nią być wykonanie rekonstrukcji komputerowej. „Nie pokaże nam ona – pisze – jak zabytek wyglądał naprawdę, jednak jest w stanie uświadomić z m i a n y zachodzące w nim aż do czasów współczesnych.” Spełni tym samym postulaty tak naukowców, jak i popularyzatorów dawnych dziejów. W swoim tekście podaje trzy przykłady udanych przedsięwzięć tego typu: z Niemiec (miasteczko Wolfenbüttel, zamek Hohenburg w Bawarii), Belgii (projekty Ename Center) i Polski (rekonstrukcja romańskiego Krakowa).

Zoltan Gyalokay, "Po co nam wirtualny zabytek?", Przestrzenie wirtualne

Paradoksy socrealizmu

Vadim Bass — Tue, 01 Jan 2008 12:38:14 +0000

Architektura socrealistyczna – wydawałoby się, że bez problemu potrafimy wymienić jej kanoniczne elementy. Jednak socrealizm w architekturze wymyka się jednoznacznym definicjom, charakteryzują go nieokreśloność, nieustanne poszukiwanie formy wizualnej pozwalającej na najpełniejsze wyrażenie ideologii.

Vadim Bass, "Paradoksy socrealizmu", Przestrzenie władzy

Pomysł czy pieniądz?

Karolina Nowak — Sat, 01 Apr 2006 15:36:57 +0000

Powstała w 1969 roku kanadyjska grupa General Idea, zapożyczając techniki marketingowe, czerpiąc z popkultury i świata mediów oraz bawiąc się mechanizmami promocji, podjęła grę z pojęciem sztuki wysokiej. Działania General Idea oparte na „logice wirusowej”, metodach powszechnego rozpowszechniania i wielokrotnych powtórzeń a przez to dewaluacji pojęcia oryginalności i geniuszu artystycznego, posłużyły ironicznej i krytycznej analizie sztuki jako biznesu i galerii jako firmy handlowej.

Karolina Nowak, "Pomysł czy pieniądz?", Przestrzenie handlu

Pomysł czy pieniądz? – pdf do pobrania

Col tempo

Jakub Puchalski — Sun, 01 Jan 2006 17:50:15 +0000

Starość od wieków była tematem dla artystów, różnie ją jednak postrzegano. Przechadzając się między dziełami sztuki, pochodzącymi z różnych epok, znajdziemy zarówno przedstawienia sławiące wielkich przodków rodziny, jak też przedstawienia, w których skupiono się na słabości i szpetocie starego ciała albo na zamyślonym i doświadczonym życiem spojrzeniu jego właściciela. Jak pisze autor, wiele w naszym życiu będzie zależało od tego, czy uciekamy przed starością, czy potrafimy się z nią zmierzyć. Zacznijmy od wizyty przed lustrem.

Jakub Puchalski, "Col tempo", Przestrzenie starości

Col tempo – pdf do pobrania