Autoportret 32 w Radiu Kraków – podcast

Na trzy dni przed Autoportretowym spotkaniem w Bunkrze Sztuki publikujemy nagranie audycji „Korespondencja sztuk”, która poświęcona była najnowszemu numerowi naszego kwartalnika. Z autorką audycji, Justyną Nowicką, o wyobrażaniu narodów rozmawiali Noemi Petneki, Jakub Puchalski i Emiliano Ranocchi.

A32 w Radiu Kraków

Przestrzenie mieszkalne

Klub Bunkra Sztuki zaprasza na projekcję filmu Za Żelazną Bramą autorstwa austriackiej artystki Heidrun Holzfeind oraz pokaz filmów o architekturze modernistycznej w jej wyborze.

Film Holzfeind ukazuje osiedle Za Żelazną Bramą zbudowane w latach 1965-1972 w centrum Warszawy, na gruzach tzw. Małego Getta. Podczas gdy w latach 70. Dziewiętnaście bloków, każdy liczący szesnaście pięter, uznawanych było za symbol polskiego socjalistycznego dobrobytu, dziś wielu uważa, że budynek cechuje niski standard i są one niemiłą pamiątką epoki komunizmu, miejscem, gdzie coraz liczniejsze społeczności – wietnamska i żydowska – z trudem starają się zasymilować. W filmie rozmowy z mieszkańcami zestawione są z obrazami z życia codziennego w blokach i w ich otoczeniu, trwa dyskusja o przemianach zachodzących w życiu społecznym i przystosowaniu modernistycznej architektury do współczesnych potrzeb mieszkańców.

Program filmowy „Przestrzenie mieszkalne” towarzyszył tegorocznej wystawie Heidrun Holzfeind „Za Żelazną Bramą” w CSW Zamek Ujazdowski. Kuratorką wystawy była Ika Sienkiewicz-Nowacka.

Kuratorka programu filmowego: Heidrun Holzfeind

Czas: 25 listopada 2010, godz. 18:30-21:30
Miejsce: Bunkier Sztuki w Krakowie

PROGRAM
Heidrun Holzfeind, „Za Żelazną Bramą”, 2009, 55min
Ursula Mayer, „Interiors”, 2006; 3:11 min.
Solmaz Shahbazi, „Persepolis”, 2005; 17:40 min.;
Lotte Schreiber, „Quadro”, 2006; 10 min.
Heidrun Holzfeind, „Corviale il serpentone”, 2001; 10 min.
Sabine Bitter/Helmut Weber, „Living Megastructures”, 2003/04; 23 min.; hiszpański, napisy angielskie 10 min.

Heidrun Holzfeind urodziła się w Austrii, pracuje w Nowym Jorku. Jej prace były pokazywane, m.in., w MOMA, Nowy Jork (Documentary Fortnight 2008); Galerie im Taxispalais, Grazer Kunstverein, Festival der Regionen, Austria (2007); European Media Arts Festival, Osnabruck (2007); Exit Art, Nowy Jork; Architecture Museum, Bazylea; White Box, Nowy Jork; Salzburger Kunstverein; MUCA Museum, Meksyk; Artists Space, Nowy Jork; Bronx Museum of the Arts, Nowy Jork; W139, Amsterdam; Transmediale Festival, Berlin; Impakt Festival, Utrecht; Videoart Center, Tokio; BAK, Utrecht.

Wyobrażanie narodów w Bunkrze Sztuki

Zapraszamy wszystkich na spotkanie promujące najnowszy numer „Autoportretu”, które odbędzie się 29 listopada w krakowskim Bunkrze Sztuki w ramach cyklu „Przestrzenie kultury”. O problemach związanych z tożsamością środkowoeuropejską oraz o wyobrażaniu narodów rozmawiać będą z Wojciechem Nowickim autorzy tekstów opublikowanych w numerze: Jurko Prochaśko, Jakub Puchalski i Andrzej Szczerski.

Miejsce: Bunkier Sztuki w Krakowie
Czas: 29 listopada 2010, godz. 18:30

Serdecznie zapraszamy!

Wojciech Nowicki − dziennikarz, tłumacz, kurator wystaw fotograficznych i fotograf. Publikuje w „Tygodniku Powszechnym”. W krakowskiej „Gazecie Wyborczej” jest recenzentem kulinarnym. Należy do rady programowej Miesiąca Fotografii w Krakowie, jest współzałożycielem Fundacji Imago Mundi. Autor książki Dno oka. Eseje o fotografii (Wołowiec 2010). Mieszka w Krakowie.

Jurko Prochaśko − eseista i tłumacz. Publikuje m.in. na łamach kijowskiego miesięcznika „Krytyka” i krakowskiego „Tygodnika Powszechnego”. Germanista z wykształcenia, przetłumaczył m.in. Musila i Rotha. Tłumacz polskiej eseistyki, m.in. Kołakowskiego i Wittlina. Mieszka we Lwowie.

Jakub Puchalski − krytyk muzyczny, historyk kultury, współpracownik „Tygodnika Powszechnego”, związany z UJ. Z założenia otwarty, z doświadczenia relatywista. Zdeklarowany italofil.

Andrzej Szczerski − historyk i krytyk sztuki, wykładowca w Instytucie Historii Sztuki UJ. Wykładał także na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie (2003) i na Uniwersytecie St Andrews w Wielkiej Brytanii (2004). Od 2009 roku Prezes Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA). Autor publikacji poświęconych sztuce XX wieku i sztuce współczesnej, w tym książek Wzorce tożsamości. Recepcja sztuki brytyjskiej w Europie Środkowej około roku 1900 (Kraków 2002), Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowo-Wschodniej 1918-1939 (Łódź 2010). Współautor wystawy „Symbolism in Poland and Britain” w Tate Britain w Londynie w 2009 roku. Kurator wystawy „Modernizacje 1918-1939. Czas przyszły dokonany” w Muzeum Sztuki w Łodzi w 2010 roku.

Autoportret 31 w Radiu Kraków – podcast

Na dzień przed Autoportretowym spotkaniem w Bunkrze Sztuki publikujemy podcast z dyskusją, która odbyła się we wrześniu w Radiu Kraków. Z autorką audycji, Justyną Nowicką, o nr. 31 naszego kwartalnika rozmawiają Michał Choptiany, Dorota Jędruch i Dorota Leśniak-Rychlak.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Dom polski w Bunkrze

Serdecznie zapraszamy naszych Czytelników i Sympatyków na kolejne spotkanie „Autoportretu” w Bunkrze Sztuki w Krakowie z cyklu „Przestrzenie kultury”. Będzie ono poświęcone tematowi nowego numeru – domowi w Polsce.

W spotkaniu wezmą udział: Piotr Korduba, Magdalena Staniszkis, Piotr Winskowski. Rozmowę poprowadzi Majka Sokal.

Miejsce: Bunkier Sztuki, Pl. Szczepański 3A, Kraków
Czas: 13 października 2010 r. (środa), godz. 18.30

Jeśli powierzymy projekt naszego domu w Polsce uznanemu współczesnemu architektowi, zazwyczaj dostaniemy budynek utrzymany w duchu ścisłego minimalizmu. Idealny jako symbol statusu, dom taki raczej nie przyjmie z wdziękiem objawów życia zwanych popularnie bałaganem. Nie wprowadzimy weń własnej dwudziesto-, trzydziestoletniej historii i jej świadków – zwykłych przedmiotów odziedziczonych po nieodległych przodkach. Otrzymamy spójne wnętrze i zewnętrze – wszystko z precyzją i konsekwencją utrzymane w historycznym przecież stylu modernizmu.

Jeżeli wybór nasz padnie na opcję tradycyjną i dom z katalogu, otrzymamy karykaturę historycznej architektury wzbogaconą o technologiczną nowoczesność – szyby zespolone o odpowiednim współczynniku przenikalności cieplnej k oraz regulowane pilotem rolety i drzwi garażu. Wewnątrz umeblujemy nasz dom pewnie współczesnym dizajnem – z może wyższej niż IKEA półki, ewentualnie tzw. meblami kolonialnymi. Nasz stolik po babci również i tutaj będzie się czuł jak piąte koło u wozu. Oczywiście jeżeli byśmy dziwnym trafem w ogóle chcieli go ze sobą zabrać…

Pozorna opozycja pozornej tradycji i pozornej nowoczesności kształtuje obraz polskiego domu ostatnich dwóch dekad. Oprócz opisu sytuacji i poszukiwania jej przyczyn, najnowszy numer „Autoportretu” pyta o alternatywę, jakieś, choćby wąskie, wyjście z opisanego klinczu

Modernizacje w Bunkrze Sztuki

Sezon na modernizm trwa! Zapraszamy Państwa serdecznie na prezentację książki dr Andrzeja Szczerskiego (Instytut Historii Sztuki UJ) zatytułowanej Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowej i Wschodniej 1918-1939. Publikacja towarzyszy wystawie trwającej w łódzkim MS2 jeszcze tylko do 30 maja.

W spotkaniu prowadzonym przez Beatę Seweryn udział wezmą Jarosław Suchan, Andrzej Szczerski, Grzegorz Sztwiertnia.

Czas: wtorek, 18.05.2010, godz. 18:30
Miejsce: Bunkier Sztuki, pl. Szczepański 3a, Kraków
Spotkanie z cyklu: Przestrzeń kultury

W okresie międzywojnia podjęto próbę budowy modernistycznej Europy Środkowo-Wschodniej złożonej z niepodległych państw, starając się znaleźć dla nich miejsce w cywilizacyjnym centrum. Mimo iż dwudziestolecie międzywojenne pozostało projektem niedokończonym, stworzyło podstawy nowej tożsamości regionu, kwestionując tezę o jego marginalnym znaczeniu dla „epoki nowoczesnej”. Polityczna mapa Europy ukształtowana po 1918 roku nie miała historycznych precedensów. Miedzy morzami Bałtyckim i Adriatyckim po raz pierwszy w dziejach kontynentu powstały Czechosłowacja, Jugosławia, Łotwa, Estonia, a nowe granice określiły terytoria Polski, Litwy i Węgier. W każdym z tych krajów podjęto realizację odrębnych programów modernizacyjnych związanych z tworzeniem fundamentów ich niepodległości i przemianami w dziedzinie kultury.