Całość w wersji audio tutaj.

Udanego odsłuchu!

A36 w Bunkrze – Maciej Miłobędzki i Marcin Wicha

Maciej Miłobędzki − architekt, współzałożyciel pracowni JEMS Architekci, z którą wiąże wszelką architektoniczną działalność od 1988 roku. Od 2008 roku prowadzi działalność dydaktyczną na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Laureat Honorowej Nagrody SARP (2002).

Marcin Wicha – grafik, projektant, współtwórca (wraz z Tomaszem Fryczem) pracowni Frycz i Wicha, jego rysunki pojawiają się co tydzień na łamach „Tygodnika Powszechnego” pod szyldem „Wichajster”.

Czas: 8 grudnia, godz. 18:30
Miejsce: Bunkier Sztuki, Kraków, pl. Szczepański 3a

Wstęp wolny.

Fot. J. Sokołowski

***

Miejsce: Bunkier Sztuki, pl. Szczepański 3a, Kraków
Czas: środa 19.10., godz. 18:30

Wciąż projektujemy. Słowo „projekt” jest wszędzie, to prawdziwe plat du jour! Wymyślamy, piszemy, składamy, otrzymujemy, realizujemy, rozliczamy projekty. Poprawiamy świat – dbamy o prawa mniejszości, wielokulturowość, wykluczonych, niepełnosprawnych, przyrodę. Wzdrygamy się jednak na myśl o projektowaniu rzeczywistości. Odrzucamy radykalizm, systemowość, wyobraźnię, odwagę, bezkompromisowość. Nasze projekty mieszczą się w programach i zamykają w budżetach. Nic nie wisi w powietrzu, żadna gorączka przeprojektowywania świata. Mówimy o kryzysie myślenia utopijnego. Ale mówimy też, że myślenie utopijne było wyrazem kryzysu. Przyjrzyjmy się kilku obrazom utopii – optymistycznym, globalnym i totalnym wizjom władania nad przestrzenią, kontroli nad czasem, ciałem, umysłem. Utopia to wyraz stanu ducha pewnej siebie ludzkości, która ma zdolność rozrywania granic – przedzierania się przez horyzont, odkrywania i kolonizowania nowego świata, wzbijania się poza ziemską orbitę, zdobywania kosmosu. Ten stan ducha odczuwamy dziś i intuicyjnie identyfikujemy go jako utopijny. To stan, którego boimy się tak bardzo, że stygmatem utopii naznaczamy każdy ingerujący w zastany porządek śmiały projekt zmian.
[ze wstępu Doroty Jędruch]

Spotkanie odbywa się w ramach realizowanego przez Bunkier Sztuki cyklu „Przestrzeń kultury”. Wstęp wolny.

Najnowszy „Autoportret” dotarł już do nas z drukarni i mamy nadzieję, że wkrótce dotrze również do Was. Już jutro pierwsza okazja, żeby go kupić – spotkanie wokół numeru w krakowskim Bunkrze Sztuki, natomiast w ciągu kilku najbliższych dni powinien trafić do empików oraz do naszych prenumeratorów.

Życzymy inspirującej lektury i czekamy na Wasze opinie!

Redakcja „Autoportretu”

Czas: środa, 13 kwietnia 2011 r.
Miejsce: Bunkier Sztuki w Krakowie

W spotkaniu udział wezmą: Michał Choptiany, Krzysztof Korżyk i Andrzej Tobis.
Prowadzenie: Rafał Motriuk

Przeszło dwieście lat temu w szkicu zatytułowanym O pokrewieństwie języków Wilhelm von Humboldt zadawał pytania o różnicę pomiędzy językami oraz o źródło tej różnorodności. Choć od czasu, gdy Humboldt napisał te słowa, przeszliśmy kilka mniejszych i większych rewolucji i zwrotów naukowych, a nasza wiedza o języku (językach) niewątpliwie wzrosła, pytania, które niemiecki uczony zadał, pozostają w dalszym ciągu zadziwiająco aktualne. Problem postawiony przez Humboldta doskonale widać na przykładzie relacji przestrzeń-język, która obejmuje nie tylko różnice pomiędzy poszczególnymi, współtworzącymi różne kultury językami a ich stosunkiem do przestrzeni rozumianej zarówno fizycznie, jak i metaforycznie, ale także na przykładzie różnych profesjonalnych dyskursów: inaczej o przestrzeni będzie mówił matematyk, inaczej będą ją traktować kulturoznawcy, inaczej wypowiadać się będzie na jej temat architekt czy urbanista. Zarówno różnice międzykulturowe, jak i profesjonalizacja języka przestrzennego są zaledwie kilkoma zagadnieniami, które zostały poruszone w najnowszym numerze „Autoportretu”, a relacje między przestrzenią, jej postrzeganiem i językiem (językami), które ją odzwierciedlają, są o wiele bardziej skomplikowane.

Na spotkanie wstęp wolny.

A32 w Radiu Kraków

Film Holzfeind ukazuje osiedle Za Żelazną Bramą zbudowane w latach 1965-1972 w centrum Warszawy, na gruzach tzw. Małego Getta. Podczas gdy w latach 70. Dziewiętnaście bloków, każdy liczący szesnaście pięter, uznawanych było za symbol polskiego socjalistycznego dobrobytu, dziś wielu uważa, że budynek cechuje niski standard i są one niemiłą pamiątką epoki komunizmu, miejscem, gdzie coraz liczniejsze społeczności – wietnamska i żydowska – z trudem starają się zasymilować. W filmie rozmowy z mieszkańcami zestawione są z obrazami z życia codziennego w blokach i w ich otoczeniu, trwa dyskusja o przemianach zachodzących w życiu społecznym i przystosowaniu modernistycznej architektury do współczesnych potrzeb mieszkańców.

Program filmowy „Przestrzenie mieszkalne” towarzyszył tegorocznej wystawie Heidrun Holzfeind „Za Żelazną Bramą” w CSW Zamek Ujazdowski. Kuratorką wystawy była Ika Sienkiewicz-Nowacka.

Kuratorka programu filmowego: Heidrun Holzfeind

Czas: 25 listopada 2010, godz. 18:30-21:30
Miejsce: Bunkier Sztuki w Krakowie

PROGRAM
Heidrun Holzfeind, „Za Żelazną Bramą”, 2009, 55min
Ursula Mayer, „Interiors”, 2006; 3:11 min.
Solmaz Shahbazi, „Persepolis”, 2005; 17:40 min.;
Lotte Schreiber, „Quadro”, 2006; 10 min.
Heidrun Holzfeind, „Corviale il serpentone”, 2001; 10 min.
Sabine Bitter/Helmut Weber, „Living Megastructures”, 2003/04; 23 min.; hiszpański, napisy angielskie 10 min.

Heidrun Holzfeind urodziła się w Austrii, pracuje w Nowym Jorku. Jej prace były pokazywane, m.in., w MOMA, Nowy Jork (Documentary Fortnight 2008); Galerie im Taxispalais, Grazer Kunstverein, Festival der Regionen, Austria (2007); European Media Arts Festival, Osnabruck (2007); Exit Art, Nowy Jork; Architecture Museum, Bazylea; White Box, Nowy Jork; Salzburger Kunstverein; MUCA Museum, Meksyk; Artists Space, Nowy Jork; Bronx Museum of the Arts, Nowy Jork; W139, Amsterdam; Transmediale Festival, Berlin; Impakt Festival, Utrecht; Videoart Center, Tokio; BAK, Utrecht.

Miejsce: Bunkier Sztuki w Krakowie
Czas: 29 listopada 2010, godz. 18:30

Serdecznie zapraszamy!

Wojciech Nowicki − dziennikarz, tłumacz, kurator wystaw fotograficznych i fotograf. Publikuje w „Tygodniku Powszechnym”. W krakowskiej „Gazecie Wyborczej” jest recenzentem kulinarnym. Należy do rady programowej Miesiąca Fotografii w Krakowie, jest współzałożycielem Fundacji Imago Mundi. Autor książki Dno oka. Eseje o fotografii (Wołowiec 2010). Mieszka w Krakowie.

Jurko Prochaśko − eseista i tłumacz. Publikuje m.in. na łamach kijowskiego miesięcznika „Krytyka” i krakowskiego „Tygodnika Powszechnego”. Germanista z wykształcenia, przetłumaczył m.in. Musila i Rotha. Tłumacz polskiej eseistyki, m.in. Kołakowskiego i Wittlina. Mieszka we Lwowie.

Jakub Puchalski − krytyk muzyczny, historyk kultury, współpracownik „Tygodnika Powszechnego”, związany z UJ. Z założenia otwarty, z doświadczenia relatywista. Zdeklarowany italofil.

Andrzej Szczerski − historyk i krytyk sztuki, wykładowca w Instytucie Historii Sztuki UJ. Wykładał także na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie (2003) i na Uniwersytecie St Andrews w Wielkiej Brytanii (2004). Od 2009 roku Prezes Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA). Autor publikacji poświęconych sztuce XX wieku i sztuce współczesnej, w tym książek Wzorce tożsamości. Recepcja sztuki brytyjskiej w Europie Środkowej około roku 1900 (Kraków 2002), Modernizacje. Sztuka i architektura w nowych państwach Europy Środkowo-Wschodniej 1918-1939 (Łódź 2010). Współautor wystawy „Symbolism in Poland and Britain” w Tate Britain w Londynie w 2009 roku. Kurator wystawy „Modernizacje 1918-1939. Czas przyszły dokonany” w Muzeum Sztuki w Łodzi w 2010 roku.