autoportret » blokowiska

Niechciana spuścizna

Agnieszka Wołodźko — Sat, 01 Oct 2005 11:00:48 +0000

Jedną z najbardziej widocznych pozostałości po PRL-u są wielkie, betonowe blokowiska. Wszystko zaczęło się w 1933 r., kiedy Międzynarodowe Stowarzyszenie Architektów uchwaliło Kartę Ateńską – zestaw wytycznych, jakimi mieli się kierować w przyszłości architekci. Wielkie idee, początkowo nawet realizowane, stopniowo się degenerowały, najbardziej wulgarne formy przybierając w państwach bloku wschodniego. Jak sobie poradzić z tym dziedzictwem?

Agnieszka Wołodźko, "Niechciana spuścizna", Blokowiska

Niechciana spuścizna – pdf do pobrania

Corbusier – między utopią a rzeczywistością

Jarosław Trybuś — Sat, 01 Oct 2005 10:45:07 +0000

Do XIX-wiecznych miast płynęła szeroka rzeka nowych mieszkańców. Panował coraz większy ścisk, zabudowa gęstniała, w mieście było coraz mniej światła, zieleni i przestrzeni. Jednym z pomysłów na uzdrowienie sytuacji miały być bloki – wygodne, przestronne, otoczone zielenią, zapewniające dostęp do światła i słońca. Wiemy, że tego pomysłu nie udało się zrealizować, ale przecież ciągle podejmowane są kolejne próby. Może nie warto żegnać się z blokami?

Jarosław Trybuś, "Corbusier – między utopią a rzeczywistością", Blokowiska

Corbusier – między utopią a rzeczywistością – pdf do pobrania

Oduczyliśmy się mieszkać

Vladimir Czumalo — Sat, 01 Oct 2005 10:40:14 +0000

Blokowiska to kłopotliwy spadek, jaki pozostawił nam wiek XX. Czy jedynym, co można o nich powiedzieć, jest to, że doprowadziły do wykorzenienia, przypadkowości i nienaturalności stosunków społecznych, kolektywizmu i niedostatku komfortu przestrzennego mieszkańców? Autor ukazuje, że bilans wcale nie jest taki jednoznaczny, oraz że uznanie słuszności zarzutów stawianych idei bloku nie wystarczy. Można, a nawet trzeba ratować sytuację i poprawiać to, co jeszcze da się ulepszyć.

Vladimir Czumalo, Jiri Junek, "Oduczyliśmy się mieszkać", Blokowiska

Oduczyliśmy się mieszkać – pdf do pobrania

Modernizując modernizm…

Beata Joanna Gawryszewska — Sat, 01 Oct 2005 10:30:27 +0000

Przechadzając się po osiedlu można zauważyć wiele mini-ogródków czy klombów z kwiatami, pielęgnowanych przez samych mieszkańców. Często bardzo piękne, są przejawem tęsknoty za własną, przyjazną przestrzenią. Mieszkańcy spontanicznie podejmują się porządkowania i oswajania swojego otoczenia, dlatego warto zapraszać ich do udziału w jego projektowaniu. Koncepcja architektury partycypacyjnej nie jest jednak nowością, w praktyce istniała ona bowiem już kilkadziesiąt lat temu. Autorka zaprasza na spacer po jednym z przedwojennych warszawskich osiedli.

Beata Joanna Gawryszewska, "Modernizując modernizm…", Blokowiska

Modernizując modernizm… – pdf do pobrania

Opowieść o świecie, który jest naprawdę

Łucja Piekarska-Duraj — Sat, 01 Oct 2005 10:20:35 +0000

Jeżeli chcecie się Państwo dowiedzieć, jak naprawdę wygląda życie na blokowisku, jakie problemy mają jego mieszkańcy, jak wygląda ich świat – najlepiej posłuchać ziomali robiących hip hop. W tej muzyce liczy się bowiem wyłącznie to, co autentyczne, co opowiada o „naszym” osiedlu, dzielnicy, mieście. Nie ma miejsca na abstrakcje i uogólnienia, chodzi o to, aby odnaleźć się „tu i teraz”. Nigdzie nie przeczytamy tak czystego raportu z życia bloku.

Łucja Piekarska – Duraj, "Opowieść o świecie, który jest naprawdę", Blokowiska

Opowieść o świecie, który jest naprawdę – pdf do pobrania

Mieszkać bezpiecznie po holendersku

Krzysztof Kwiatkowski — Sat, 01 Oct 2005 10:19:24 +0000

Niebezpieczne osiedla to nie tylko polska specjalność. Z problemem tym borykają się np. Holendrzy, którzy postanowili skorzystać przy jego rozwiązaniu z popularnej u nich zasady partycypacji społecznej. Program „Bezpiecznie mieszkać” promuje zarówno rozwiązania architektoniczne, jak i zaangażowanie lokatorów w nadzór nad ich miejscem zamieszkania. Zapoznając się z zasadami ich projektu łatwiej sobie uzmysłowić, co czyni osiedle bezpiecznym.

Krzysztof Kwiatkowski "Mieszkać bezpiecznie po holendersku", Blokowiska

Mieszkać bezpiecznie po holendersku – pdf do pobrania

W poszukiwaniu bezpiecznego osiedla

Kinga Racoń-Leja — Sat, 01 Oct 2005 10:11:44 +0000

Nocny spacer po osiedlu wiąże się zazwyczaj ze sporym ryzykiem: nigdy nie wiadomo, czy nie „zatrzyma” nas grupka szalikowców albo zwyczajnych chuliganów. Taki właśnie jest krakowski Nowy Bieżanów – typowy produkt architektury osiedlowej lat 70. Może dlatego właśnie tutaj narodziło się kilka ciekawych inicjatyw mających na celu walkę z przestępczością. Powstał młodzieżowy klub „Dziupla”, mieszkańcy zaczynają zacieśniać więzi międzysąsiedzkie, architekci i socjologowie przeprowadzili wstępne badania. Zaczyna się ciekawy eksperyment społeczny. Trzymamy kciuki!

Kinga Racoń – Leja, "W poszukiwaniu bezpiecznego osiedla", Blokowiska

W poszukiwaniu bezpiecznego osiedla – pdf do pobrania

Nasza klatka jest wspaniała

Dominika Dzido — Sat, 01 Oct 2005 10:05:14 +0000

Klatka schodowa w bloku kojarzy nam się zazwyczaj z miejscem, gdzie smutni ludzie o ponurych twarzach przemykają obok siebie w pośpiechu, wymieniając co najwyżej zdawkowe „Dzień dobry”. Są jednak i takie bloki, w których mieszkańcy się lubią i – co więcej – tworzą prawdziwą sąsiedzką wspólnotę. Czy przykłady podane przez autorkę świadczą o tym, że mieszkańcy osiedli nie są jednak skazani na wyalienowanie?

Dominika Dzido, "Nasza klatka jest wspaniała", Blokowiska

Nasza klatka jest wspaniała – pdf do pobrania

Osiedle czyli współczesność

Agnieszka Szeffel — Sat, 01 Oct 2005 10:03:39 +0000

Pokazać blokowisko w kinie nie jest łatwo, bo przecież nie chodzi tu o same budynki, ale również o mieszkających w nich ludzi, a szerzej – kondycję człowieka w ogóle. Udało się to uchwycić np. Antonio-niemu w „Zaćmieniu” czy Kieślowskiemu w „Dekalogu”. Ten pierwszy pokazał, jak struktura przestrzenna determinuje poczynania ludzi, drugi – że pod powierzchnią anonimowości, powtarzalności, mono-chromatyczności i obojętności ukryte są indywidualne, głęboko przeżywane, prawdziwe historie ludzkie. A jak mówią bloki w nowym polskim kinie?

Agnieszka Szeffel, "Osiedle czyli współczesność", Blokowiska

Mówi miasto

Anna Chudzik — Sat, 01 Oct 2005 10:01:29 +0000

Wizytówką miasta są nie tylko ludzie, ulice i budynki, ale też wszelkiego rodzaju napisy: szyldy nad sklepami, ostentacyjnie wyeksponowane billboardy, napisane urzędowym językiem tablice informacyjne, a także porozwieszane na płotach i słupach ogłoszenia, wymalowane na murach graffiti. Z jednej strony porządkują i organizują nam świat, z drugiej strony go oswajają. I mówią trochę, jacy jesteśmy: wyważeni czy krzykliwi, estetyczni czy tandetni, otwarci czy zamknięci na innych.

Anna Chudzik, "Mówi miasto", Blokowiska

Mówi miasto – pdf do pobrania