Maciej Miłobędzki − architekt, współzałożyciel pracowni JEMS Architekci, z którą wiąże wszelką architektoniczną działalność od 1988 roku. Od 2008 roku prowadzi działalność dydaktyczną na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Laureat Honorowej Nagrody SARP (2002).

Marcin Wicha – grafik, projektant, współtwórca (wraz z Tomaszem Fryczem) pracowni Frycz i Wicha, jego rysunki pojawiają się co tydzień na łamach „Tygodnika Powszechnego” pod szyldem „Wichajster”.

Czas: 8 grudnia, godz. 18:30
Miejsce: Bunkier Sztuki, Kraków, pl. Szczepański 3a

Wstęp wolny.

Fot. J. Sokołowski

Szczegółowe informacje dotyczące konferencji znajdziecie Państwo na jej oficjalnej stronie.

Program sesji znajduje się tutaj.

Polecamy i zapraszamy w imieniu organizatorów!

Jak twórcy CAW piszą na swojej stronie, architektura i wzornictwo to dziedziny projektowe, które cechuje niebywała wprost dynamika przemian, zarówno w sferze formalnej jak i koncepcyjnej. Są to zjawiska fascynujące i zarazem warte śledzenia, analizowania i upowszechniania. Dlatego też w marcu 2011 roku rozpoczęliśmy pracę nad tworzeniem Centrum Architektury i Wzornictwa w Łodzi – instytucji o charakterze badawczo–wystawienniczym. W pierwszej fazie postawiliśmy sobie za cel popularyzację młodej, polskiej architektury. Świadomi drzemiącego w projektowaniu architektonicznym potencjału, zarówno kulturotwórczego, jak i jego znaczenia w procesie place brandingowym, chcemy eksponować młodą, polską architekturę. Pokazywać i poddawać ją analizie, prowokować dyskusję na jej temat i stawiać pytania o jej rozwój w Polsce. Wreszcie poprzez nasze działania chcemy się nią zwyczajnie chwalić i wysłać klarowny komunikat, iż architektura i wzornictwo w Polsce ma doskonałe perspektywy.

Celem, który twórcy CAW obierają, jest stworzenie miejsca łączącego cechy galerii, centrum promocji oraz consultingu. CAW ma się stać w przyszłości rodzajem think tanku, którego osią będzie multidyscyplinarna galeria prezentująca osiągnięcia z pogranicza architektury, wzornictwa oraz marketingu.

Trzymamy kciuki i zachęcamy do śledzenia działań CAW!

Oba festiwale już dawno temu wyszły poza uświęcone tradycją przestrzenie sal koncertowych, poszukują dla siebie lokalizacji m.in. na terenach przemysłowych. Zanim jeszcze wybrzmią w Krakowie pierwsze takty kompozycji Steve’a Reicha i innych Amerykanów, i zanim w Warszawie publiczność ruszy do różnych miejsc, aby słuchać muzyki dokumentującej przemiany społeczne, uznaliśmy, że może warto byłoby zastanowić się nad tym, jak Waszym zdaniem przebiegają w tej chwili relacje pomiędzy przestrzenią, w której muzyki się słucha, uczestnictwem innych zmysłów w procesie odbioru kompozycji a samą muzyką. Czy muzyka może się jakiejś przestrzeni domagać? Czy dwudziestowieczna awangarda zabrzmi źle w „grzecznej” sali koncertowej? Czy połączenie bazującej przecież bardzo często na dysonansach muzyki najnowszej z przestrzenią postindustrialną tworzy inną jakość estetyczną?

To tylko garść pytań, które chodzą nam po głowie – otwieramy niniejszym dyskusję, czekamy na Wasze komentarze i opowieści. Jest to dla nas o tyle ważne, że pracujemy nad numerem zmysłowym, przy okazji którego szykujemy dla Was kilka okołodźwiękowych niespodzianek…

Dziękujemy wszystkim uczestnikom naszych seminariów i – mamy nadzieję – do zobaczenia w przyszłym roku akademickim!

Archirama.pl budowana jest przez profesjonalny zespół miesięcznika „Architektura-murator” oraz młodych specjalistów z różnych dziedzin, redaktorem prowadzącym został Tomasz Malkowski, z wykształcenia architekt. Portal składa się z 11 działów: Panorama, Showroom, Ikony, Futurama, Retrorama, Archigramy, TVrama, Archikracja, Architour, Archikrator, Portfolia.

Polecamy i trzymamy kciuki!

[na podstawie materiałów prasowych wydawcy]

Jest to pierwsze polskie wydanie legendarnej już książki Gordona Cullena sprzed pół wieku. Autor porównuje w niej miasto do spektaklu dramatycznego i opowiada o sztuce organizowania i nadawania wizualnej spójności plątaninie budynków, ulic i otwartych przestrzeni tworzących środowisko miejskie. Książka napisana jest w konwencji atlasu-leksykonu różnych zjawisk przestrzennych. Każdemu z ponad 500 zdjęć odpowiada osobne hasło i opis.

Swoją koncepcję Gordon Cullen zaproponował po raz pierwszy w piśmie „The Architectural Review”, rozwijając ją potem w książce Townscape (1961), która natychmiast stała się głównym źródłem inspiracji dla architektów, planistów i innych osób zajmujących się miastem i jego wyglądem. Wydana w formie skróconej The Concise Townscape (której dotyczy polskie wydanie) stała się popularnym przewodnikiem po krajobrazie miasta, ponieważ poruszane w niej problemy wychodzą daleko poza sferę czysto zawodową. Niektórzy uznają, że miała ona istotny wkład w sztukę i historię architektury, ponieważ jako pierwsza badała efekty wizualne powstałe na skutek grupowania budynków oraz – definiowalne, choć często spontanicznie pojawiające się – zasady estetyki, z których te efekty powstają. Zdaniem innych, książka Cullena jak żadna inna pokazuje, w jaki sposób miasto „działa” pod względem architektonicznym. Dla wszystkich posiadających jakąkolwiek wrażliwość wizualną praca Cullena jest źródłem niekończących się fascynacji.

Jak pisze autorka polskiego przekładu, architektka i urbanistka, Ewa Kipta, Townscape to nie jest „książka nostalgiczna, negująca rozwój miast czy nowoczesność – wręcz przeciwnie, zwraca uwagę na możliwości wynikające z nowych technologii i na możliwość godzenia ich z dotychczasową tkanką miasta. Zachwycający w tej książce jest sposób rozumienia przestrzeni miejskiej jako miejsca przeznaczonego do życia wielu ludzi blisko siebie, jako wyrazu kultury współżycia, a nie tylko przypadkowego zbioru miejsc do pracy, mieszkania i usług, nagromadzenia budynków i pustych przestrzeni do przemieszczania się między nimi. [...] Uczy traktować miasto jako przestrzeń spójną w przestrzeni i ciągłą w czasie – jak organizm, który żyje i rozwija się w tempie liczonym pokoleniami jego mieszkańców.”

Z kolei we wprowadzeniu do wydania polskiego, prof. Tadeusz J. Chmielewski zauważa, że „nie ma charakteru podręcznika, lecz formę pasjonującej opowieści Mistrza wprowadzającego uczniów w tajniki poznania Miasta. Autor czyni to poprzez wiele świetnie dobranych przykładów, głównie z Anglii, słynącej ze sztuki harmonijnego kształtowania krajobrazu od co najmniej osiemnastego wieku, a sztuki planowania przestrzennego i urbanistyki – szczególnie od końca dziewiętnastego wieku. Tekst niewielkimi porcjami wpleciony jest w system znakomitych rysunków i fotografii. Autor przekonuje, że o krajobrazie miasta i o samopoczuciu jego mieszkańców decyduje sztuka kształtowania środowiska. Jednocześnie podkreśla, że jest to sztuka zanikająca, miażdżona przez dziesiątki sił i procesów silniejszych od harmonii i piękna. Nie sprzyja rozwojowi tej sztuki ani redukcjonistyczne kształcenie (architekt stawia ponad wszystko bryłę swego dzieła, drogowiec – wstęgę szosy, ogrodnik – gatunki i odmiany roślin), ani rynkowa gra o przestrzeń, w której deweloper szuka przede wszystkim zysku, a nie harmonii i piękna.”

***

Wydawca: Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”, Lublin 2011
Format B5, 16,5 x 23,5 cm
Ponad 150 haseł, ok. 500 ilustracji
Druk czarno-biały
Stron 204
Cena 45 zł

Na podstawie materiałów prasowych wydawcy

Tym razem wykład pt. „Architektura najnowsza a architektura rodzima” wygłosi Dietmar Eberle.

Prof. Eberle jest wykładowcą Wydziału Architektury ETH Zurich, architektem, współzałożycielem działającego od 1985 roku biura Baumschlager Eberle. Od założenia pierwszego oddziału w alpejskiej prowincji Vorarlberg w zachodniej Austrii, biuro rozwinęło się w międzynarodowa firmę, z siedzibami w Lochau i Wiedniu w Austrii, St. Gallen i Zurychu w Szwajcarii, Vaduz w Liechtensteinie i w Pekinie w Chinach. Architektura biura, początkowo głównie mieszkaniowa, zyskała międzynarodowe uznanie dzięki doskonałej analizie warunków miejsca i potrzeb użytkowników i wynikłej z nich bezkompromisowej, eleganckiej, minimalnej formie. Wśród ponad trzystu realizacji biura znajdują się zespoły mieszkaniowe, a ostatnio m.in. rozbudowa lotniska w Wiedniu, siedziba WHO/UNAIDS w Genewie, budynki wysokie w Pekinie.

Czas: 7 czerwca, godz. 18:00
Miejsce: Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, ul. Konopnickiej 26, Kraków

Prowadzenie: Marta A. Urbańska

Kurator cyklu: Adam Budak

Organizatorzy: Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Instytut Goethego w Krakowie, Szwajcarska Fundacja dla Kultury Pro Helvetia

[na podstawie materiałów prasowych]

Wszystkich, którzy ze zniecierpliwieniem oczekują na kolejny numer naszego kwartalnika chcemy z radością poinformować, że lada chwila wyjdzie on z drukarni.

Najnowszy numer dotyka problematyki domu polskiego, zakodowanego archetypu, który kształtuje pozorna opozycja pozornej tradycji i pozornej nowoczesności ostatnich dwu dekad.

Już teraz przedstawiamy spis treści i zachęcamy Państwa do lektury!

Witold Rybczynski, Dlaczego w ogóle mieszkamy w domach

Piotr Korduba, Skazani na dwór

Michał Wiśniewski, Dom z ziemi polskiej

Aleksander Łupienko, Kamienica – historia prywatna

Dorota Jędruch, Z sobą czy u siebie

Jacek Gądecki, Sielanka przydomowa

Magdalena Staniszkis, Przedmieście nie

Paweł Jaworski, Niewidzialne przedmieścia

Piotr Winskowski, Dom u-miarkowany

Paweł Kraus, Stylistyczne puzzle

Roman Rutkowski, Real foto

Marta Raczek, Na progu domu

Anna Komorowska, Z zabawy w dom

Informujemy, iż „Autoportret” objął patronatem warsztaty architektoniczno-urbanistyczne pod tytułem ”DEFRAGMENTACJA ULICY” połączone z otwartymi wykładami i debatą publiczną w ramach XIV Ogólnopolskich Warsztatów Architektonicznych OSSA 2010 ŁÓDŹ.

OSSA to Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury powstałe w 1997 roku z inicjatywy studentów, których pragnieniem było poszerzenie horyzontów i nabycie doświadczenia zawodowego. OSSA stawia sobie za cel pełniejsze wykorzystanie możliwości tkwiących w młodych, pełnych zapału ludziach. W swoich szeregach skupia studentów wszystkich wydziałów architektury wyższych uczelni w Polsce. Działalność Stowarzyszenia opiera się na wymianie doświadczeń na organizowanych przez OSSA warsztatach, plenerach, konkursach i wycieczkach dydaktycznych. Jako organizacja ciesząca się dużymi osiągnięciami OSSA uzyskała poparcie władz uczelnianych oraz Stowarzyszenia Architektów Polskich i Izby Architektów.

Warsztaty „DEFRAGMENTACJA ULICY” odbędą się w dniach 16-23.10 2010, równolegle z odbywającym się w Łodzi festiwalem Łódź Design.

O szczegółach będziemy informować na bieżąco, a już teraz odsyłamy wszystkich zainteresowanych do bloga projektu.