Niemiecka edukacja przestrzenna raz jeszcze

Po raz kolejny prezentuję projekty z zakresu edukacji przestrzennej, realizowane w Niemczech.

Kinderpartizipation. Schulhof Wilhelm-Hauff-Schule, to projekt zrealizowany w Darmstadt, w latach 1999-2001. Projekt zakładał przebudowę podwórka szkolnego, do udziału w której zaproszono dzieci, rodziców i nauczycieli. Opis projektu zawiera prace dzieci: analizę terenu, pomysły i życzenia, propozycje poprawy elementów istniejących, wybór najistotniejszych elementów, prezentacja, a także końcowy projekt, opracowany przez architekta.

Innym projektem, realizowanym w Darmstadt, o podobnym charakterze jest budowa placu zabaw „Kindeinsel”. Projekt został opisany w broszurce, dostępnej na stronie miasta.

Schulbauwettbewerb to projekt skierowany do szkół, które planują przebudowę, rozbudowę lub budowę budynku szkoły. Poprzez wywiady, warsztaty, budowę modeli i inne metody zbierane są informacje od przyszłych użytkowników (uczniów, rodziców, nauczycieli), które stają się wytycznymi dla architektów, biorących udział w konkursie. W konkursie w 2005 r. wzięły udział szkoły z Oppenheim, Bad Marienberg, Trewir, Alzey, Siershahn, Plaidt.

Oswoić przestrzeń w Andrychowie

2 listopada 2009 r. odbyły się ostatnie finałowe warsztaty tegorocznej edycji projektu „Oswoić przestrzeń”, w których wzięli udział uczniowie Zespołu Szkół w Andrychowie.

Warsztaty są zwieńczeniem trwającego cały rok projektu, w ramach którego nauczycielki, p. Alina Radwan i p. Marta Bagińska-Chmura wzięły udział w szkoleniu organizowanym przez Małopolski Instytut Kultury, po czym opracowały scenariusz warsztatów „Patrzeć-Widzieć-Doceniać-Doskonalić”, zrealizowanych następnie z uczniami dwóch klas. Uczniowie spotkali się również ze studentkami architektury krajobrazu – Agatą Gajdek i Oleną Zapolską, które opracowały projekt zagospodarowania terenu przy szkole.

W ramach warsztatów finałowych zrealizowany został fragment projektu przygotowanego przez studentki. Zaniedbana, nieużywana studnia została udekorowana „patchworkiem”, namalowanym wzorem, nawiązującym do jednego z profilów szkoły. Na studni została również zamontowana ławka, dzięki której miejsce to będzie mogło być wykorzystywane jako miejsce wypoczynku w czasie przerw.

Dwór na stacji, czyli krótka historia ogrodów kolejowych

Który z pasażerów jeżdżących polskimi kolejami mógłby przypuszczać, że ogrody były niegdyś integralną częścią przestrzeni otaczającej dworce? Stopy nie opuszczają ani na chwilę asfaltu, wzrok ześlizguje się po krzywym żywopłocie, jedynie sporadycznie zatrzymując się na jakimś kwiatku. Tymczasem jeszcze nie tak dawno ozdabianie dworców zielenią było traktowane bardzo poważnie. Drzewa, krzewy i kwiaty sadzono zarówno ze względów estetycznych, jak i funkcjonalnych. Była to prawdziwa sztuka, za którą dziś można tylko zatęsknić.

Moje miejsce. Największy kawałek nieba nad Krakowem

Krystyna Pawłowska

1.07.2003

Komentuj

Niektórzy nazywają krakowskie Błonia „największą miejską łąką”; inni „niewykorzystanym terenem w centrum miasta”; jeszcze inni „doskonałym miejscem do wyprowadzania psów”. Tymczasem Błonia to unikatowa przestrzeń, ogromnie dla Krakowa cenna i niezwykle oryginalna z punktu widzenia architektury krajobrazu, której wartość należy sobie uświadomić.

Krystyna Pawłowska, Moje miejsce, największy kawałek nieba nad Krakowem", Rewitalizacja

Moje miejsce – pdf do pobrania

Tagi: architektura krajobrazu, Błonia, moje miejsce, rewitalizacja