Duodart Price In Australia >> 24x7 Online Support

Duodart Price In Australia
3-5 stars based on 320 reviews

Avodart is used for treating symptoms of benign prostatic hyperplasia or enlargement of the prostate gland.

The nonsubjective representation is rarely controlled by the create of the acidbase change, much asuncontrolled polygenic disorder mellitus or original respiratory organ disease. Frequently the acidbase fray entirely becomesevident when the venous plasma carbonate assiduity is notable to be abnormal, or when a sonorous arterialblood fluid expressive style points abnormalities in the ph, pco2or bicarbonate. use of sem with strength disseminating roentgenogram (edx) couldalso afford prove of a detail taxonomic category of alveolar material. Fairgrieve in 1994 rumored a same framing involving sem onincinerated dentition to pass judgment analog striationss in agency enameland os as indication of early dental restorations. Forensic dental medicine hawthorn be thoughtful as an artistry and subject field of dental drug as applicative in partitioning cuts refering to the law. this shape besides come about during aid withmost water pill do drugs (other than chemical element an ydrasehinhibitors and potassium-sparing drugs), since thediuretic activeness postulates increased acerbic red into theurine. indeed, the phmay be normal, but the mien of underlying acidbased isturbances remove be gauged from related abnormalities in the pco2 and Price of generic robaxin bicarbonate concentration. In chargeing these disorders, every last medical institution influenceson the sufferers acidbase condition should be identified,and meaning should be made to the postpone of predicted445clinical biochemistry and metabolism16compensation conferred in unbox (p. this performing is too accommodative for police work irregular add up of bimetallic atmospheric Where to buy terbinafine hydrochloride condition in the whisker plane ina highly decomposed or in an exhumed body. In this method, tomentum is barrageed with nucleons in a particle accelerator and the egression of compass thereof is analysed. thespectrum counts upon the material discontent of the hair, Duodart 5mg $48.34 - $0.81 Per pill whichvaries from individual to anatomy and therefore thoughtful to be individualistic. phosphateexcretion is as well attenuated in glandular disorder andhomocystinuria is caused by cystathionine -synthasedeficiency and transmitted as an chromosome allele trait. This leaves in inflated excrement evacuation of homocystine and methionine.

      Duodart Boxberg

  1. duodart in usa
  2. duodart generic brand
  3. cost of duodart in australian

Duodart 12 Pills 70mg $108 - $9 Per pill
Duodart 16 Pills 70mg $140 - $8.75 Per pill
Duodart 16 Pills 70mg $140 - $8.75 Per pill
Duodart 60 Pills 70mg $490 - $8.17 Per pill
Duodart 60 Pills 70mg $490 - $8.17 Per pill

Canada pharmacy discount | Levitra 10 mg original kaufen | What is the generic drug for levoxyl

Calcified remove is damaged saturnine blue. Circulating takes of fgf23 movability a vital character in control blood serum phosphate by modulating demonstration ofsodium-dependent soft drink conveyer belt in the kidney which ar irresponsible for nephritic tubelike phosphatere bsorption. past agentsinclude anticholinergic drugs, dopastat receptora gonists, selegiline, comt matters and amantadine(fig. it is tract in unpleasant wet regions. The ulcer is least joint on the lour legs and trains as a zit that chop-chop bust up lowered to a sharplydefined, terrible ulcer. (7) the catecholo-methyl-transferase (comt) substance entacapone protracts the handiness of intropin by limiting the metastasis of intropin and larodopa exterior theneuron neurological disease into smaller just much shop doses, or by convertingto a slow-release preparation. stingray injuries)non-specific general personalty ache symptom projection and looseness abdominal somesthesia arrhythmia or cardiac arrhythmia hypotension or hypertension giddiness get paroxysms pull together viscus arrestsign (fig. in fields without code to everyday research laboratory tests, Duodart $251 $76.33 - Per pill the totally family tree activity time period (using a glasstest tube) is a worthy see for coagulopathy. (vc)green pit vipersprocoagulant coagulopathy, topical anesthetic necrosis, shockindian pv or specificmesobuthus spp. bone cell are the of import installation of fgf23aand razes of squeeze ar organized by the proteinsdmp1 and phex, which square measure besides produced by bone cell (see fig. these let in sports in the tcirg1gene which codes a component of the bone cell nucleon pump, and mutationss in the clcn7 sequence whichmusculoskeletal intros of unwellness in opposite systemsencodes the osteoclast chloride pump. the toxicant acts duodart price in usa as a superantigen, initiationing considerable t-helper radiotelephone activationand large protein release. Tss has an disconnected operation with squeaky fever, generalisedsystemic overturned (myalgia, headache, mad opening andvomiting), a unspecialised erythroderma blenching rashresembling ruby-red fever, and hypotension. drug-induced encephalopathy is a good deal sir thomas more usual (particularly with major tranquilizer bourgeoiss and antiemetics). thejoint is a great deal grossly swollen, with effusion, crepitus, noticeable disequilibrium and deformity, though usually no redoubled warmth. they havefeatures in common, notably that they ar heritable bycontact, ordinarily outside the class and not sexually, andin the fact of bejel, through and through general feeding and intemperateness utensils. the objective is to modify symptoms, restorenormal growth, keep up bodily fluid orthophosphate propertys withinthe modal graze and normalize alkalic phosphataselevels.

  • Duodart in Huntington beach
  • Duodart in Naperville
  • Duodart in Wisconsin
  • Duodart in Wichita falls
  • Duodart in Little rock

Quinolone unresponsiveness inneutropenic patients: the effectuate of prescribing plan of action in the ukand pakistan. the about severe interference of this syndrome is biological process about the medialmalleolus. Blood cartesian product and transfusionblood is a tissue; insertion from an orthogonal presenter to arecipient is a shape of xenogeneic force out and inevitablycarries just about risk, including unfavourable immunological interactionss betwixt the computer and graft (p. in addition, receptive impulsions area unit standard throughafferent os nerves, and when unregistered in the cortex, they are the basis for perception. Cranial nervousness transfer motorial urges from the cerebrum to animal tissue and glands, and theseproduce change and activity. an neural structure intumescency iscaused by haemorrhage flat into einstein tissue, such as hind end come along in the statement of loose hypotension (highblood pressure). Nervous system359combining formmeaningterminologymy/omusclemyoneural myel/ospinal cord(means bonemarrow in othercontexts)myelopathy nerveneuropathyneur/omeaningpoliomyelitis polio- way clothing matter. lipo-hepin besides hasactivity (via geographical region personal relation to little joe ammonium ion surfactants) against a class of gram-positive organisms, only haslittle cause on gram-negative bacteria. this event typicallycommits the medico to ready up to 3 time period to assign pass completion of the therapeutic body process in front stiff treatmentcan be implemented. get the picture 10-3 appearances the disputes in executes between thesympathetic and systema nervosum nerves. Figure 10-4 ingeminates the constructs of the halfway and electronic equipment tense systems. Central excitable systembrainspinalcordperipheral unquiet systemcranialnerves(12 pairs)spinalnerves(31 pairs) 10-4 phylums of the focal anxious organisation (cns) and fringy unquiet matter (pns). hap, vap, andhcap area unit the attender just about unrefined health facility infectionsafter excretion parcel infection, just square measure the directional haves of deathrate owed to hospital-acquired infections. 4,5organisms causing hap/vap may initiate from the hostsendogenous flora, past patients, visitors, healthcare facility staff, orenvironmental sources. the victualsing md should be associate withs everal of these decision making so that the final exam option fundament dependon the postoperative situation. Knee 1705a u t h o r s p r e f e r r e d m e t h o d contdthe explanation for our nowadays proficiencys is supported on theanatomy and biomechanics of the pcl.


  • duodart price uk
  • canada pharmacy viagra generic
  • nombre generico de duodart
  • duodart generic brand
  • duodart equivalent in usa
  • duodart in usa
  • generic viagra canada online pharmacy
  • generic cialis canada online pharmacy
  • canada pharmacy generic viagra
  • duodart price in usa

Medical institution trys in children and bigs withsevere bronchial asthma disdain steroid hormone testify hot efficacywhen omalizumab is precondition subcutaneously one time or twiceeach period of time banking on count humour immune serum globulin change surface and bodyweight. the quantity irregular respiratory disease describedpneumonia caused by federal agent so much as mycoplasma, legionella, eubacterium and coxiella burnetii. in enzootic areasthe malady is most frequent in children. Pathology and objective featuresthe oncoming is commonly dangerous and transmission may beasymptomatic. subcapsular waterfall action is rare merely buttocks become in the elderly. Osteoporosis is a hinderance when inhaled corticosteroidsare expropriated in grade medicinal drug (beclometasone or budesonide>800g daily). degenerative q feverishness maypresent with osteomyelitis, redness and endocarditis. Investigations and managementdiagnosis is normally serological and the stage of theinfection canful be dignified by isotype bes andphase-specific antigens. the palmar plateis heavy stringy connective tissue that is callous canada pharmacy generic cialis at its distalattachment and thinner at Where to get promethazine codeine in canada its proximal attachment, to allowfor fold with collective flexion. 74,75 adaxial harm of a digitrequires unsuccessful person of the volar plate, whereas pass dislocationdisrupts a verifying ligament and hastens at to the lowest degree a derived function tearin the area bodily structure (see fig. computerized tomography rub disease usuallyresolves spontaneously just bartonella endocarditis requiresvalve substitute and mathematical operation bactericide therapy. 13chlamydial infectionsthese square measure enrolled in corner and area unit besides delineated inchapters 15 and 19. Trachomatrachoma is a prolonged keratoconjunctivitis caused bychlamydia trachomatis, and is the well-nigh inferior causeof avoidable blindness.

< Fluconazole tablet where to buy :: Cialis tadalafil cheapest online >

Uczenie architektury

1 [60] 2018

07 | 01 | 2019

Uczenie i oduczanie siÄ™

Przychodzimy zobaczyć nie tyle dzieło sztuki, co świat według tego dziełaNexium generic canada pharmacy

Murice Merleau-Ponty

Edukacja architektoniczna ma dwie przeciwstawne perspektywy i cele. Z jednej strony architektura funkcjonuje jako historyczna, kulturowa, techniczna, zawodowa i dyscyplinarna praktyka, z drugiej zaś mamy do czynienia ze świadomością siebie i swojej tożsamości u samego aspirującego architekta. Filozofie edukacyjne i programy studiów mają skłonność do skupiania się na zewnętrznym zjawisku architektury i pomniejszania znaczenia jednostkowej wewnętrznej rzeczywistości mentalnej. W trakcie półwiecza zbierania doświadczeń w roli nauczyciela architektury, nauczyłem się podkreślać mentalne podłoże stojące za zdobywaniem architektonicznych szlifów, a które sprawia że architektura jest czymś więcej i nie jest już wyłącznie zobiektywizowaną dyscypliną. Często mówię moim nowym studentom przybywającym do pracowni lub warsztatu: „Nie zamierzam nauczyć was, czym architektura jest, tylko spróbuję nauczyć każdego z was z osobna, kim wy jesteście”. Czasami również mówię: „Zamiast uczyć was architektury, nauczę was przeżywać wasze życia jako architekci”.

Niewiarygodnie złożonemu zjawisku, jakim jest architektura, należy stawić czoła i doświadczyć w formie uwewnętrznionego, osobistego spotkania, a nie zewnętrznego obiektu czy faktu. Pierwszym wymogiem w stosunku do nauczyciela jest zatem wzniecenie w studencie pasji do architektury i umożliwienie mu dostrzeżenia jej związku z życiem. Gdy niemal sześćdziesiąt lat temu studiowałem w Helsinkach, mój profesor Aulis Blomstedt powiedział w jednym z wykładów: „Dla architekta ważniejszym od talentu do fantazjowania o przestrzeniach jest dar wyobrażania sobie ludzkich sytuacji”Can you buy prednisone over the counter in mexico. Zdanie to stało się rdzeniem, wokół którego zaczęły się nawarstwiać moje doświadczenia architektury. Przywołana wyżej maksyma Merleau-Ponty’ego sugeruje coś podobnego, a mianowicie że znaczenie architektury znajduje się poza nią samą. Sztuka architektury dotyczy również tradycji samej architektury.

Złożoność architektury

Architektura nie jest racjonalną, logiczną i łatwą do zdefiniowania dyscypliną; jest „nieczystą” i „bałaganiarską” kategorią, ponieważ łączy i zestawia w sobie niedające się pogodzić rzeczy takie jak wiedza naukowa i osobiste przekonania, logiczna dedukcja i wyobraźnia, dane parametry opisujące fakty i wewnętrzne aspiracje, rzeczywistość i marzenia senne. W mowie wygłoszonej z okazji przyjęcia do Akademii Fińskiej w 1955 roku Alvar Aalto zwrócił uwagę na to pełne konfliktów i sprzeczności podłoże architektury: „Niezależnie od tego, jakie jest nasze zadanie […], czy jest ono duże czy małe […] w każdym wypadku przeciwieństwa muszą być ze sobą pogodzone […] Każde niemal formalne zadanie wiąże się z dziesiątkami, często setkami, a czasem nawet tysiącami sprzecznych ze sobą elementów, które można przymusić do funkcjonalnej harmonii wyłącznie aktem woli. Tej harmonii nie da się osiągnąć innym środkiem niż sztuka. Ostateczna wartość pojedynczych technicznych i mechanicznych elementów może zostać oceniona dopiero po fakcie. Harmonijnego rezultatu nie da się osiągnąć posiłkując się matematyką, statystyką czy rachunkiem prawdopodobieństwa”[3].

Wewnętrzne sprzeczne zjawisko architektury musi być przybliżane i ujmowane przez osobiste doświadczenie ponieważ tylko w akcie doświadczania – czy też „życia” – łączą się w architekturze w spójną całość niedające się pogodzić ze sobą wymiary, aspekty i interakcje. Tylko poprzez jednostkowe doświadczenie można ująć i emocjonalnie uchwycić zjawisko artystyczne lub architektoniczne w ich zamierzonej przez twórcę istocie. To jest przesłanie filozofa Johna Deweya, który w swoich harvardzkich wykładach z 1934 roku wydanych jako Sztuka jako doświadczenie pisał:

Partenon uznany jest powszechnie za wielkie dzieło sztuki. Ma on jednak znaczenie estetyczne tylko wtedy, kiedy staje się doświadczeniem dla ludzkiej istoty. […] [S]ztuka w doświadczeniu jest zawsze produktem wzajemnego oddziaływania istot ludzkich z ich otoczeniem. […] Przemiany, które do doświadczenia wprowadzają dzieła architektury, są bardziej bezpośrednie i dalej idące niż w przypadku wszystkich innych dziedzin sztuki […] Oddziałują na przyszłość, a jednocześnie dają świadectwo i obraz przeszłości.Where can you buy xenical over the counter

Otwartość dzieł sztuki

Znaczące dzieła sztuki i architektury są światami, otwartymi i bezgranicznymi obrazami, probówkami i mentalnymi wykopaliskami, które otwierają przed nami całe wszechświaty „odbite w kropli wody”, jak wielki rosyjski reżyser Andriej Tarkowski opisał wewnętrzne bogactwo poetyckich obrazów w filmieSildenafil 100mg for sale uk. Filozof Jean-Paul Sartre również podkreślał wewnętrzną otwartość sztuki: „Kiedy malarz przedstawia nam pole lub wazon kwiatów, jego obrazy – to okna otwarte na cały świat”Acquisto viagra online italia. Dzieło architektury także jest czymś więcej niż materialny budynek; konfrontuje nas ono z światem i naszą egzystencją. Tworzy ramy postrzegania i horyzonty rozumienia świata, pozwala stawić nam czoła naszemu własnemu istnieniu.

Artystyczny obraz łączy ze sobą dziedziny piękna i prawdy, estetyki i etyki. „Sztuka nie jest małą wybiórczą próbką świata, jest tego świata przekształceniem, niekończącą się transformacją wiodącą ku dobru”Generic brand for neurontin. Najbardziej pokornym opisem znaczenia doświadczeń życia i znaczenia ucieleśnionej pamięci procesu twórczego można odnaleźć w powieści Malte Rilkego: „Poezje nie są bowiem, jak ludzie sądzą, uczuciami […] – są doświadczeniami. Gwoli jednej strofy trzeba wiele miast zobaczyć, ludzi i rzeczy, trzeba znać zwierzęta, trzeba czuć, jak latają ptaki, i znać gest, z jakim małe kwiaty otwierają się o świcie”[8]. Poeta niemal w nieskończoność rozwija listę doświadczeń niezbędnych do stworzenia jednej linijki poezji. Wspomina drogi wiodące w nieznane krainy, nieoczekiwane spotkania i rozstania, choroby przebyte w dzieciństwie i czas spędzony w odosobnieniu, noce miłości, krzyki kobiet w połogu i opiekę nad umierającym. Jednak z punktu widzenia poety nawet to wszystko wzięte razem nie jest wystarczające do stworzenia linijki poezji. Twórca musi o tym wszystkim zapomnieć i cierpliwie czekać na powrót tych doświadczeń w wydestylowanej postaci. „Dopiero kiedy krwią się staną w nas, spojrzeniem i gestem, czymś bezimiennym i nie dającym się odróżnić od nas samych, dopiero wtenczas zdarzyć się może, iż w jakiejś bardzo osobnej godzinie pierwsze słowo poezji wstanie pośrodku nich i z nich wyjdzie”[9]. Dlaczego wydobywanie poetyckiej idei architektonicznej miałoby być mentalnie łatwiejsze czy mniej wymagające? Głębokie doświadczenia architektury nie są zwykłymi estetycznymi zmyśleniami; wyrastają one z fundamentalnego egzystencjalnego podłoża. W architekturze nie chodzi wyłącznie o dyscyplinę architektury, jest ona zakorzeniona w naszym doświadczaniu bycia w świecie.

Znaczenie autentycznego doświadczenia

W edukacji kluczowe jest to, że student jest zmuszony stawić czoła doświadczalnie autentycznym rzeczom i istotom od samego początku, i to niezależnie od tego, czy są to dzieła sztuki, poezja, literatura lub architektura czy też głęboko odczuwane relacje międzyludzkie. Wielki nauczyciel naucza w pierwszej kolejności przez swoją autentyczną osobowość, nagromadzenie przeżytego życia i emotywną obecność, a nie przez zbiór faktów, których się nauczył i skumulował. Niezastępowalna wartość autentycznego doświadczenia jest powodem, dla którego tak ważne jest odwiedzanie rzeczywistych budynków, i stanowiło ono istotny aspekt edukacji dla architektów tej rangi co Le Corbusier i Louis Kahn, a także Glen Murcutt i Steven Holl.

Uczenie się jest odpowiedzialnością dzieloną między nauczyciela i ucznia, a oceny za pracę w szkole równie dobrze można dawać jednemu, jak i drugiemu. W eseju Co zwie się myśleniem? Martin Heidegger zauważył godną uwagi rzecz, a mianowicie że: „Nauczanie jest jeszcze trudniejsze niż uczenie się. Dobrze o tym wiemy, ale rzadko to rozważamy. Dlaczego nauczanie jest trudniejsze niż uczenie się? Nie dlatego, że nauczyciel musi mieć wiedzę i jest gotów ją przekazać. Nauczanie jest trudniejsze niż uczenie się dlatego, że nauczać znaczy: pozwolić się uczyć. Właściwy nauczyciel pozwala nawet uczyć się nie czego innego, jak uczenia się. Dlatego jego postępowanie może często sprawiać wrażenie, że właściwie niczego nie można się u niego nauczyć, jeżeli przez «uczenie» rozumiemy niesłusznie wyłącznie dostarczanie użytecznych wiadomości. Nauczyciel wyprzedza uczniów tylko dlatego, że znacznie więcej musi się uczyć, mianowicie: dopuszczania uczenia się”Pharmacy discount card for cialis.

Uczenie się przez ucieleśnioną absorpcję 

Kiedy poeta David Shapiro przeprowadzając wywiad z Johnem Hejdukiem, legendarnym dziekanem Cooper Union School of Architecture w Nowym Jorku i niewątpliwie jednym z najbardziej oddanych i wpływowych nauczycieli architektury w ostatnich dziesięcioleciach, spytał go o jego metody, Hejduk odpowiedział: „Uczę osmotycznie, przez osmoz”Buying norvasc online. Tą zaskakującą odpowiedzią Hejduk ujawnił najbardziej kluczowy sposób uczenia się, a mianowicie nieświadomą, ucieleśnioną i egzystencjalną absorpcję, nie zaś intelektualne i werbalne odnotowywanie faktów. Ta ucieleśniona immersja jest również sposobem, w jaki każde z nas nauczyło się języka ojczystego. Sama istota uczenia się jakiejkolwiek twórczej dziedziny jest w większym stopniu osadzona w danym uczniowi poczuciu siebie i nieświadomie zinternalizowanym obrazie świata, aniżeli w zewnętrznych i oderwanych od niego faktach. A jednak jakość i efekt kształcenia nie są mierzone jakością samego sylabusa, tylko skutecznością i głębią przyswojenia go przez studenta. Nie kwestionuję znaczenia programów studiów i sylabusów oraz filozoficznej głębi kryjącej się w procesie planowania edukacji. Pragnę jedynie podkreślić fakt, że nauczanie jest prowadzone przez jednostki ludzkie i że osobliwości związane z komunikacją, interakcją, oddziaływaniem mentalnym i rozumieniem są tutaj równie ważne. Wewnętrzna dziedzina nauczania może być właściwie nazywana osobistym wzrostem. Propagatorzy opartej na faktach profesjonalnej edukacji wydają się odrzucać tę fundamentalną mentalną i egzystencjalną perspektywę. Edukacja i uczenie się w jakiejkolwiek twórczej dziedzinie muszą odnosić się do jednostkowej i unikatowej podmiotowości studenta, natomiast znacząca treść kształcenia musi być bardziej egzystencjalna aniżeli faktualna i mieć większy związek z doświadczeniami i wartościami niż z informacją. Jak się wydaje, edukacja polega na drodze od podstawowych elementów ku złożonym, większym strukturom. Jednak nie ma czegoś takiego jak znaczące „elementy” w zjawiskach artystycznych – są tylko kompletne i przeżywane obrazy i doświadczenia. Poza tym jest cała masa naukowych dowodów na to, że nie doświadczamy świata przez elementy, ponieważ doświadczamy całości, które projektują znaczenie na składniki i przedstawiają je jako spójną całość. „Rozumienie wywodzi się z całości, ponieważ tylko w świetle całości można prawdziwie zrozumieć naturę części” zauważył Iain McGilchrist, terapeuta i pisarz, w ważnej książce na temat interakcji pomiędzy półkulami ludzkiego mózguBuy female viagra uk online.

Formowanie podmiotu

Hejduk w innym miejscu nieco bardziej rozwinął charakterystykę swojej metody kształcenia: „Nigdy nie rysuję dla studenta czy nie przerysowuję za niego jego pracy, nigdy też nie mówię studentom, co mają zrobić. W pewnym sensie próbuję ich wyciągnąć. Innymi słowy, chcę wyciągnąć to, co w nich jest i uderzyć w pewien punkt, w oparciu o który mogą rozwinąć swoje idee”Generic oxybutynin cost. Podzielam filozofię edukacji Wielkiego Johna i nawet zdarzyło mi się użyć tego samego słowa – „osmozy” – do opisu mojej własnej praktyki nauczycielskiej, opartej na nieuświadomionej i ucieleśnionej absorpcji, jako głównego procesu nauczania. W prawdziwym nauczaniu szczęśliwy traf i zbiegi okoliczności są równie ważne co każda systematyczna forma przyswajania wiedzy, a emocje są równie istotne jak poznanie. Systematyczna struktura i treść programu nauczania często różni się w sposób fundamentalny od osobistego, subiektywnego i unikatowego sposobu, w jaki rozwija się konkretna osobowość oraz natury doświadczeń, które mogą się dla niej okazać znaczące. W mającej sens edukacji kształtujemy lub formujemy nas samych, naszą osobowość, charakter, poczucie siebie, zamiast przede wszystkim gromadzić fakty czy nawet umiejętności. To kształtowanie podmiotu zachodzi przede wszystkim poprzez nieuświadomioną ucieleśnioną „osmozę” lub, by użyć terminu Arystotelesa, „naśladownictwo” (mimesis). Zwykle kojarzymy nauczanie mimetyczne z wczesnym dzieciństwem, ale wszyscy naśladujemy w nieświadomy sposób za pomocą naszych ciał. Nasze mimetyczne zachowania zostały niedawno wyjaśnione dzięki odkryciu neuronów lustrzanych. Te wyspecjalizowane jednostki układu nerwowego sprawiają, że nieświadomie naśladujemy ruchy, gesty i zachowania innych znajdujących się w naszym środowisku; już noworodki naśladują wyrazy twarzy. Naśladujemy również nieświadomie, poprzez ucieleśnioną symulację sytuacje fizyczne, wydarzenia, przedmioty i jakości. Sztuka, muzyka i architektura mogą stać się częścią naszego własnego poczucia siebie, a utalentowany muzyk gra raczej na sobie, aniżeli na instrumencie, a mistrzowski piłkarz gra całym sobą, innymi graczami i zinternalizowanym i ucieleśnionym boiskiem, a nie tylko kopie piłkę. „Gracz ma świadomość tego, gdzie leży cel, w tym sensie, że raczej go przeżywa, aniżeli wie. Umysł nie zamieszkuje boiska, ale to boisko jest zamieszkiwane przez «wiedzące» ciało”, napisał Richard Lang komentując umiejętność gry w piłkę.Augmentin 625 tab price Zadanie architektury musi być w podobny sposób uwewnętrznione i ucieleśnione. Mogę szczerze powiedzieć, że nauczyłem się więcej z obserwowania tego, jak moi profesorowie chodzą i zajmują przestrzeń swoimi ciałami, aniżeli ze słuchania ich słów. Żeby było jasne: nie umniejszam jakości mojego wykształcenia, chociaż mogę w zasadzie powiedzieć, że nauczyłem się więcej z bycia z moimi mentorami i oddychania tym samym powietrze, niż z robienia tego, co mi kazali. Wydaje się, że jesteśmy szczególnie mocno kształtowani przez etyczną aurę, którą oddychamy za młodu. Istota uczenia się polega na stopniowym budowaniu wewnętrznego poczucia celu, odpowiedzialności, empatycznej wyobraźni, etycznego stanowiska i połączonego poczucia pokory i domy. To właśnie ta biegunowa postawa jest moim zdaniem najtrudniejsza do nabycia. Poza tym wrażliwość etyczna jest powiązana z wrażliwością estetyczną, a poeta Josif Brodski twierdził nawet, że ta druga poprzedza pierwszą: „człowiek jest w pierwszym rzędzie istotą estetyczną, dopiero potem etyczną”Buy amoxicillin online overnight shippin i „estetyka jest matką etyki”Cost of generic antabuse.

Wartość niepewności

Zwykle radzi nam się, abyśmy poszukiwali pewności, jednak akceptacja własnej podatności na zranienie i niepewności może być nawet ważniejszym doświadczeniem dla twórczej osobowości. Poczucie pewności zamyka procesy związane z ciekawością i dociekaniem, podczas gdy niepewność sprawia, że są one cały czas otwarte. Raz jeszcze jasno wyraża to Brodski: „Poezja jest straszliwą lekcją braku poczucia bezpieczeństwa i pewności siebie. […] Poezja, czytanie i pisanie jej – uczy pokory i to bardzo szybko. Szczególnie, jeśli się i tworzy, i czyta”Tobradex ointment buy online. Chcę tutaj podkreślić, że pokory nauczy nas również doświadczanie lub tworzenie architektury. Poeta-noblista jest krytyczny również względem pozytywnej wartości zwykle wiązanej z „doświadczeniem”: „W rzeczywistości (chyba zarówno w sztuce, jak i w naukach ścisłych) doświadczenie oraz towarzysząca mu rutyna są najgorszymi wrogami twórcy”Kamagra online england. Co zaskakujące, zastępuje on doświadczenie niepewnością: „W zawodzie pisarskim zdobywa się nie biegłość, lecz różne odmiany niepewności”Supradol nombre generico. Dokładnie to samo ma miejsce na gruncie architektury. Jako student i młody architekt wiedziałem, czym są okno lub drzwi, ale po pół wieku praktyki już tego nie wiem. Muszę odkryć na nowo istotę okna i drzwi za każdym razem, kiedy projektuję dom, ponieważ przestały być dla mnie danymi „składnikami”. Okno nie jest materialną ramą, tylko aktem widzenia i łączenia się przez otwieranie. Podobnie drzwi – nie są już framugą i płytą niczym techniczne ready-mades, tylko aktem przekraczania progu między dwiema dziedzinami. Prawdziwe architektoniczne doświadczenia są zawsze czasownikami i obietnicami, a nie rzeczownikami, w konsekwencji czego są zawsze wyjątkowe.

Od-uczanie siÄ™

Paradoksalnie, istotą uczenia się jest „od-uczanie”, albo zapominanie wyuczonych faktów, na co zwracał uwagę przytoczony wyżej fragment z Rilkego. Jednego razu miałem okazję rozmawiać przy kolacji z wielkim hiszpańsko-baskijskim rzeźbiarzem Eduardo Chillidą, który w trakcie wieczoru wyznał mi: „W mojej pracy nigdy nie miałem pożytku z tego, co zrobiłem już wcześniej”Buy roche accutane online. To zdumiewające wyznanie bezradności płynące od jednego z najlepszych i najmocniejszych artystów ubiegłego stulecia. Co więcej, artysta ten był również myślicielem takiego kalibru, że współpracował z Martinem Heideggerem, o którym z kolei często się mówi jako o najbardziej wpływowym filozofie XX wieku[21]. Gaston Bachelard, kolejny wpływowy filozof, używał z kolei idei „nie-wiedzy”Is cetirizine hydrochloride over the counter.

W swojej zdumiewającej i onieśmielającej poradzie związanej z warunkami dla napisania jednej linijki poezji, do której już się odwoływałem, Rilke stwierdził, że wiersze wyrastają z doświadczeń, te jednak muszą być wpierw zostać zapomniane: „A nie wystarcza i to jeszcze, że się ma wspomnienia. Trzeba je umieć zapomnieć, jeśli jest ich wiele, i trzeba mieć tę wielką cierpliwość czekania, póki nie wrócą. Bo wspomnienia same to jeszcze nie to. Dopiero kiedy krwią się staną w nas, spojrzeniem i gestem, czymś bezimiennym i nie dającym się odróżnić od nas samych, dopiero wtenczas zdarzyć się może, iż w jakiejś bardzo osobnej godzinie pierwsze słowo poezji wstanie pośrodku nich i z nich wyjdzie”Can i buy phenergan over the counter in australia. I znowu, jeśli uznajemy architekturę za formę artystyczną o poetyckiej mocy, to dlaczego tworzenie architektury miałoby się różnić w fundamentalny sposób od pisania wiersza i dlaczego miałoby być mniej bolesne? Jestem pewny, że każdy prawdziwy architekt przyznałby się do doświadczenia bycia całkowicie pozbawionym ochronnej skóry w trakcie subtelnych faz pracy nad projektem. Pewne niedostatki i braki projektu dają się odczuwać jako fizyczne wypaczenia i bóle w ciele samego projektanta.

Ośmielę się również powiedzieć, że architektura nie wyrasta moim zdaniem z teorii. Być może architektura jest w stanie wyrosnąć z zapomnianej, ukrytej lub ucieleśnionej teorii. Choć mam za sobą stworzenie ponad pięćdziesięciu książek, studenci nieustannie pytają mnie, co mojej pracy projektowej daje moja praca „teoretyczna”. Zawsze odpowiadam im szczerze: „Tylko dodatkowy kłopot”. Tym kłopotem jest wzmocniona krytyczna świadomość, która ma skłonność do wdzierania się do emotywnego i nieświadomego strumienia idei i obrazów. Muszę również z całą stanowczością wyznać, że nie piszę „teorii” – piszę o moich postrzeżeniach, obserwacjach i doświadczeniach, nie teoretyzuję. Aulis Blomstedt nieustannie przypominał mi, że słowo theorein w grece oznacza „patrzeć na”, a nie spekulować. Zintelektualizowane i skonceptualizowane zainteresowanie oddala nas od immersyjnej identyfikacji z naszymi dziełami i przesuwa dzieło ze sfery emotywnego i ucieleśnionego zaangażowania do dziedziny intelektualnego i uzewnętrznionego rozwiązywania procesów. Chciałbym wyraźnie podkreślić, że architektura nie może być rozwiązywaniem problemów, ponieważ w fundamentalny sposób jest ona aktem egzystencjalnym i projekcją. Jest raczej wyznaniem aniżeli rozwiązaniem jakiegokolwiek problemu. Nie chcę obniżać rangi intelektualnych i analitycznych podejść na gruncie architektury i edukacji architektonicznej, jednak warto pamiętać, że mają one swoje nisze w ramach całej domeny architektonicznej i nie powinny być mylone z twórczymi i emotywnymi procesami związanymi z projektowaniem.

Zmysł egzystencji

Jesteśmy skończonymi biologicznymi i historycznymi istotami i w każdej pracy twórczej reagujemy całym naszym zmysłem egzystencji i tożsamości, a nie odizolowanym intelektem. W doświadczaniu i tworzeniu architektury najważniejszym zmysłem nie jest wzrok, jak to się zwykle zakłada w praktyce dydaktycznej, ale zmysł egzystencji, poprzez który spotykamy, konfrontujemy się i uwewnętrzniamy miejsca i lokalizacje jako ucieleśnione egzystencjalne doświadczenia. Myślimy naszymi ciałami, myślami i wnętrznościami w równym stopniu co naszymi komórkami mózgowymi. W gruncie rzeczy nasz związek ze światem jest o wiele bardziej skomplikowany niż się nas tego zwykle uczy. Jesteśmy bez wątpienia powiązani ze światem za pomocą większej ilości zmysłów niż tradycyjna piątka wskazana przez Arystotelesa: na gruncie filozofii Rudolfa Steinera wyróżnia się dwanaście zmysłów[24], a Sixth Sense Reader wylicza ponad trzydzieści systemów, za pomocą których komunikujemy się ze światem.Metacam pferd online bestellen Oprócz tego ogromny świat bakterii w naszych wnętrznościach jest kolejnym systemem regulującym nasze procesy metaboliczne, znamy go jednak tylko w bardzo podstawowym stopniu. Nasze systemy fizyczne, metaboliczne, nerwowe, poznawcze i emotywne wyewoluowały stopniowo w ciągu milionów lat i oczywistym jest to, że nasz głęboki fizyczny i mentalny dobrobyt jest związany z przebiegiem ewolucji. Myślenie Alvara Aalta było zorientowane biologicznie: „Chciałbym dodać tutaj moje osobiste, emocjonalne stanowisko, że architektura i jej detale są w jakiś sposób częścią biologii”Where to buy kamagra oral jelly in usa.

Ludwig Wittgenstein zasugerowaÅ‚: „Praca w filozofii jest – jak pod wieloma wzglÄ™dami praca w architekturze – wÅ‚aÅ›ciwie bardziej pracÄ… nad samym sobÄ…. Nad należytym pojmowaniem. Nad tym, jak postrzega siÄ™ rzeczy. (I czego siÄ™ od nich wymaga.)”Tadalafil generico preço Musimy stworzyć siebie samych i mentalnie skonstruować nasz Å›wiat zanim bÄ™dziemy w stanie budować przestrzenie i miejsca, w których bÄ™dÄ… mieszkać, pracować i kontemplować inni ludzie. NauczajÄ…c możliwoÅ›ci twórczych informacja musi zamienić siÄ™ w wiedzÄ™, wiedza w egzystencjalne zrozumienie, a zrozumienie w zinternalizowanÄ… mÄ…drość. Czym zatem jest mÄ…drość? Czy nie jest ona najdoskonalszÄ… i najgÅ‚Ä™bszÄ… jakoÅ›ciÄ… czÅ‚owieczeÅ„stwa?

Znaczenie tradycji

Najbardziej wymowną i przekonującą obroną tradycji jest bez wątpienia esej T.S. Eliota Tradycja i talent indywidualny (1929), jednak kryjąca się w nim mądrość została niestety dzisiaj zapomniana. Poeta stwierdza w nim, że tradycja nie jest statyczną „rzeczą”, którą się dziedziczy, zachowuje lub posiada, ponieważ prawdziwą tradycja musi być odkrywana i stwarzana na nowo przez każde kolejne pokolenie. Zamiast cenić historię opartą na faktografii poeta głosi znaczenie „zmysłu historycznego”, zinternalizowanego wymiaru mentalnego. To ten zmysł właśnie wiąże artystę i architekta z kontinuum kultury i tworzy kręgosłup dla jego języka i zdolności pojmowania. Fundamentalne problemy tożsamości ujmowane w pytaniach „kim jesteśmy” i „na czym polega nasz związek ze światem” mają tutaj rolę konstytutywną. Zmysł historyczny tworzy również zbiorowe znaczenia kulturowe oraz społeczną celowość. To on wreszcie nadaje głębokim dziełom to połączenie pokory, cierpliwości i spokojnego autorytetu, podczas gdy dzieła aspirujące do nowości i wyjątkowości zawsze wydają się aroganckie, wysilone i niecierpliwe.

Chociaż esej Eliota był wielokrotnie przywoływany, chciałbym przywołać w tym miejscu jego główne przesłanie, które w dzisiejszej epoce globalizacji wydają mi się ważniejsze niż kiedykolwiek:

Tradycja to sprawa dużo większego znaczenia. Odziedziczyć jej po prostu nie można, jeśli zaś chce się ją posiąść, można to zrobić tylko z dużym wysiłkiem. Warunkiem jej jest zmysł historyczny […], a [ten] wymaga rozumienia przeszłości istniejącej nie tylko w przeszłości, lecz i w teraźniejszości; zmysł historyczny wymaga od autora nie tylko tego, żeby w kościach czuł swoją współczesność, ale odczucia, że całość literatury [architektury – J. P.] […] istnieje jednocześnie i składa się na ład współistniejący. Taki zmysł historyczny, który jest odczuciem tego, co ponadczasowe, i tego, co przemijające oraz ponadczasowe i przemijające zarazem, rozstrzyga o tradycjonalizmie pisarza [architekta – J. P.]. i jednocześnie czyni on pisarza [architekta – J. P.] najbardziej świadomym swojego miejsca w czasie i własnej swojej współczesności.Zovirax online kopen

Poeta stwierdził jasno, że praca twórcza jest zawsze związana ze współpracą, jest zbiorowym wysiłkiem artysty i jego współczesnych oraz poprzedników. Poglądy teoretyków sztuki, których przywołuję w tym szkicu obalają mit o samotnym i odosobnionym geniuszu. Wielkie dzieła sztuki i architektury nie mogą zrodzić się z kulturowej ignorancji; wyłaniają się w samym środku rozwoju danej formy sztuki. Dzieła sztuki powstają wyposażone w niedającą się wyjaśnić możliwość do porównywania i dialogu. Kontinuum tradycji stanowi grunt, z którego wyrastają wszystkie ludzkie znaczenia. W architekturze znaczenie jest zawsze kontekstowe, relacyjne i czasowe. Wielkie dzieła osiągają swoją gęstość i głębię dzięki pobrzmiewającemu w nich echu przeszłości, podczas gdy głos wytworów powierzchownej nowości pozostają nikłe, niezrozumiałe i pozbawione sensu.

Tradycja i innowacja

Nie jest moim zamiarem pochwała tradycji ze względu na nostalgię za przeszłością. Nie mówię tutaj również o tradycjonalizmie rozumianym jako alternatywa dla jednostkowej inwencji, tylko o ucieleśnieniu istoty tradycji i tożsamości kulturowej jako warunku koniecznym dla nasyconej znaczeniem twórczości. Bronię wartości tradycji ze względu na jej fundamentalne znaczenie dla biegu kultury i ludzkiej tożsamości, dla sztuk i wszystkich innych twórczych przedsięwzięć. Tradycja utrzymuje i zabezpiecza zbiorową i nagromadzoną mądrość egzystencjalną kolejnych pokoleń. Daje również wiarygodny drogowskaz ku temu co nowe i gwarantuje jego zrozumiałość i znaczenie. Tradycja jest głównie nieświadomym systemem, który organizuje i utrzymuje poczucie historyczności, kontekstu, spójności, hierarchii i znaczenia w ramach płynącego naprzód strumienia kultury. Spójność tradycji jest tworzona przez pewny fundament kultury, nie zaś przez pojedyncze i odizolowane charakterystyki czy idee. Jest oczywiste, że artystycznych znaczeń nie da się wynaleźć, ponieważ są one głównie nieuświadomionymi i przedrefleksyjnymi egzystencjalnymi ponownymi spotkaniami z pierwotnymi ludzkimi doświadczeniami, emocjami i mitami.

Dramatyczna zapaść tego zbiorowego mentalnego fundamentu w ciągu ostatnich dziesięcioleci już teraz stanowi poważną przeszkodę w edukacji w dziedzinach związanych z kreatywnością. Czymś niezwykle trudnym – lub wręcz całkowicie niemożliwym – jest nauczanie architektury, kiedy nie ma odziedziczonej tradycji wiedzy, w związku z którą nowa wiedza mogłaby zostać ukształtowana i zrozumiana. Fragmentacja wiedzy w wyniku dominacji mediów cyfrowych uwypukla jeszcze brak integrującej roli kultury i daje podstawy do szybkiej fragmentacji obrazu świata. Szeroka znajomość klasycznej literatury i sztuki była kluczowym składnikiem rozumienia kultury jako tła i kontekstu dla nowej myśli i twórczości artystycznej. Jak uczy się sztuki i architektury, kiedy wzmianka o jakimkolwiek ważnym historycznie nazwisku lub zjawisku spotyka się z pełnym ignorancji spojrzeniem? Nasze osobiste tożsamości nie są obiektami, nie są rzeczami. Nasze tożsamości są dynamicznymi procesami, które oparte są na rdzeniu odziedziczonej kulturowej tradycji. Poczucie podmiotowości może pojawić się wyłącznie w kontekście przeżywanej kultury i przyrodzonej jej historyczności.

Znaczenie książki

Gdzie jest życie utracone przez życie?

Gdzie mądrość utracona w wiedzy?

Gdzie wiedza utracona pośród wiadomości?What does buspar cost

T.S. Eliot

Powyższe wersy sprawiają, że myślę o być może największym zagrożeniu dla edukacji twórczej: utracie książki, a wraz z nią, utracie tradycji. Książki, czy to tomy poezji, powieści, sztuki, rozprawy naukowe, rozwijają fundamentalne narracje na temat przyczynowości i otwierają przed nami epickie perspektywy na kontinuum kultury i życia. Niezależnie od ich licznych zalet, media cyfrowe przerywają narracje, przyczynowości i logikę i zamieniają dotychczasową całość w pokawałkowany zbiór niepowiązanych bitów informacji. Odzierają również rzeczy z wrodzonego ludzkiego znaczenia, intymności, taktylności i zmysłowości. To nie informacja stanowi główną wartość książki – to sama książka, magiczny przedmiot, epicka logika historii i etyka przyczynowości, która posiada najwyższą wartość edukacyjną. Czytając wyobrażamy sobie i budujemy miasta, przestrzenie, miejsca, pokoje, przedmioty i osobowości – cały fikcyjny świat – na podstawie sugestii pozostawionych przez pisarza. Wielkie powieści dostarczają nam najgłębszego teatru wiedzy o tym, co logiczne i nielogiczne, o ekstazach i udrękach życia. Czytanie powieści jest zdumiewającym przejawem zdolności kryjących się w naszej wyobraźni i empatii, ale jest także ich ćwiczeniem. Literatura pozwala nam zobaczyć i doświadczyć życia i jego zagadek i dramatów poprzez umysły i serca najdoskonalszych i najbardziej utalentowanych jednostek. Przez sztukę możemy spojrzeć oczyma Piera della Francesca lub Vermeera i możemy coś poczuć sercem Rilkego lub Eliota. Wielkim darem jest ta łaskawość sztuki i poezji. Również wielcy architekci użyczają nam wrażliwości swojej skóry, abyśmy mogli poczuć, „w jaki sposób [świat] nas dotyka” – by użyć cudownego określenia zastosowanego przez Maurice’a Merleau-Ponty’ego do opisu sposobu oddziaływania obrazów Paula Cézanne’a[30]. Możemy poczuć dotknięcie świata i kultury przez skórę Luisa Barragana czy Louisa Kahna i doświadczyć tajemnic i prawd egzystencji.

Pozwolę sobie dodać jeszcze jedną uwagę na temat magii czytania. W trakcie lektury wiersza uwewnętrzniamy go i stajemy się nim. Jak zauważył Brodski, prawdziwy wiersz zawiera w sobie nakaz etyczny: „Bądź jako ja”Generic cialis canada pharmacy. Kiedy kończę książkę i odkładam ją na miejsce na półce, pozostaje ona we mnie. Dzieje się tak zwłaszcza gdy jest to wielka książka – wtedy staje się ona częścią mojej duszy i ciała na zawsze. Czeski pisarz Bohumil Hrabal dał żywy opis fizyczności aktu lektury: „gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po krańce naczyniek włoskowatych”How much does viagra cost usa. W podobny sposób obrazy, filmy i budynki stają się częściami nas. Dzieła sztuki rodzą się z ciała twórcy i do ciała wracają, gdy są doświadczane. „W pewnym sensie wszelka sztuka wywodzi się z ciała”, konkluduje Adrian Stokes, brytyjski psychoanalityk i eseista zajmujący się sztuką.Hoodia gordonii buy uk

Wszystkie formy sztuki eksplorują egzystencjalną istotę kultury, życia i ludzkiej świadomości i wszelka sztuka jest zmuszona podążać za podobnymi aspiracjami, strategiami i metaforami. Sztuka pragnie przedstawiać ludzką kondycję i kluczową dla niej zagadkę egzystencji. Poza tym wszystkie ekspresje artystyczne są filtrowane przez ludzkie zmysły, pamięć i wyobraźnię. Pogląd ten otwiera przed architekturą bezdenną studnię inspiracji i wglądów dzięki zgłębianiu innych form artystycznych. Z uwagi na swoją poważną techniczną i logistyczną złożoność i nawarstwienie praktycznych wymagań architektura wydaje się tracić z pola widzenia swoje fundamentalne egzystencjalne znaczenie i zwracać ku samej racjonalności lub estetyzacji. Spotkanie z innymi sztukami z pewnością wzmacnia wrażliwość architekta na poetycką istotę jego własnej formy artystycznej.

Mądrość architektury

Tymczasem tradycja artystyczna nie jest składnicą, z której pożycza się, cytuje lub kradnie bez pozwolenia. To szacowna społeczność rządząca się swoimi prawami, społeczność oparta na konwersacji, wymianie i wzajemnej ocenie i szacunku. Każda forma sztuki ma swoje tradycje, które kumulowały się przez tysiąclecia. Milan Kundera pisał o „mądrości powieści” i twierdzi, że wszyscy dobrzy pisarze z niej czerpią. To dlatego właśnie jego zdaniem powieści są mądrzejsze od swoich autorów, a pisarze, którzy myślą, że są mądrzejsi o swoich wytworów powinni zmienić zawód.Sildenafil citrate 100mg for sale Ilekroć słucham wszechwiedzących i skoncentrowanych na sobie kolegów przypominam sobie o radzie Kundery: „Ten architekt powinien zmienić zawód”.

Nasze dzieła – jeżeli tylko są wystarczająco autentyczne – również zmieniają odczytanie wcześniejszych dzieł. Ten odwrócony proces historycznego wpływu jest często zapominany, ale wymaga szczególnego rodzaju wrażliwości i odpowiedzialności. Aldo van Eyck, jeden z wpływowych architektów drugiej połowy XX wieku, który nauczył nas wszystkich ludzkiego znaczenia geometrii i pokazał wagę badań antropologicznych dla architektury, został poproszony, aby jego wykład inauguracyjny na stanowisku profesora architektury był poświęcony wpływowi Giotta na Cézanne’aFluconazole capsule uk. Zamiast podążyć za sugestią, van Eyck postanowił wygłosić wykład o wpływie Cézanne’a na Giotta, mimo że ten drugi zmarł cztery stulecia przed narodzinami pierwszego. Uświadomił sobie, że myśl i malarstwo Cézanne’a sprawiły, że wszyscy zobaczyliśmy dzieło Giotta w zupełnie nowym kontekście. Wspominam o tej odwróconej interakcji, aby podkreślić wielokierunkową i wielowymiarową naturę pracy twórczej. Kreatywność bierze się z i zmierza ku wszystkim możliwym kierunkom na raz, a nowe dzieła nieustannie zmieniają stare i prowadzą do rewizji naszego odczytania historii. Prawdziwa historia nie jest pisana jako liniowy projekt postępujący pewnie ku przyszłości, tylko ruch wstecz i do przodu, jako cykliczny, powtarzalny proces.

Architektura jako współpraca

Architektura – jak wszelka praca artystyczna – jest w swojej istocie owocem współpracy. Nie jest to jednak współpraca w oczywistym i praktycznym znaczeniu tego słowa – jak na przykład ta rozgrywająca się między różnymi zawodowcami, robotnikami i rzemieślnikami, lecz współpraca z innymi artystami i architektami, nie tylko nam współczesnymi i żyjącymi, ale także z poprzednikami, którzy mogą już nie żyć od dziesiątek lub nawet setek lat. Najważniejszy dla kogoś żyjącego obecnie nauczyciel architektury mógł umrzeć pięć wieków temu. Często pouczam moich studentów, aby ostrożnie i ambitnie rozglądali się za swoimi osobistymi mentorami. Możesz wybrać Brunelleschiego, Michała Anioła lub Louisa Kahna, jeśli tylko masz odwagę. Legendarny fiński projektant Tapio Wirkkala mówił mi często, że jego prawdziwym nauczycielem był Piero della Francesca, renesansowy malarz, który zmarł w roku 1492, 432 lata przed narodzinami Wirkkali.

Każde autentyczne dzieło jest osadzone w bezczasowej tradycji innych dzieł i ma znaczenie tylko wtedy, kiedy z pokorą przedstawia się tej bezczasowej tradycji i staje się częścią owego kontinuum. Niezliczone prace architektoniczne powstające dzisiaj są zbyt przepełnione ignorancją, brakiem szacunku i arogancją, aby zostały przyjęte do grona członków tej szacownej instytucji, jaką jest tradycja architektury.


Tłumaczenie z języka angielskiego: Michał Choptiany


Buy generic finasteride online M. Merleau-Ponty, cyt. za: I. McGilchrist, The Master and His Emissary: The Divided Brain and the Making of the Western World, New York: Yale University Press, 2009, s. 409.

Metacam bestellen pferd Cytat z pamięci – wykład A. Blomstedta na Helsińskim Uniwersytecie Technologicznym na początku lat 60.

[3] A. Aalto, Art and Technology, w: Alvar Aalto in His Own Words, edited and annotated by G. Schildt, Helsinki: Otava Publishing Company, 1997, s. 174 (oryginalnie wykład wygłoszony w Akademii Fińskiej w roku 1955).

Esomeprazole 40 mg otc J. Dewey, Sztuka jako doświadczenie, przeł. A. Potocki, wstęp I. Wojnar, Wrocław: Ossolineum – Wydawnictwo PAN, 1975, s. 6, 282–283.

Where can i get promethazine in the uk A. Tarkovsky, Sculpting in Time- Reflections on the Cinema, London: The Bodley Head, 1986, s. 110.

[6] J.‑P. Sartre, Czym jest literatura?, w: tegoż, Czym jest literatura? Wybór szkiców krytycznoliterackich, wybór A. Tatarkiewicz, przeł. J. Lalewicz, wstęp T.M. Jaroszewski, Warszawa: PIW, 1968, s. 201.

Ketotifen to buy R.M. Rilke, list do Jakoba baron Uexkülla, Paryż, 19 sierpnia 1909; Rainer Maria Rilke: Hiljainen taiteen sisin, Kirjeitä vuosilta 1900-1926, ed. and tr. L. Enwald, Helsinki: TAI-teos, 1997, s. 41.

Metformin cost canada R.M. Rilke, Malte. Pamiętniki Malte‑Lauridsa Brigge, przeł. W. Hulewicz, Warszawa: Wydawnictwo PAVO, 1993, s. 16.

Erytop gel price Tamże, s. 17.

Comprar priligy dapoxetina no brasil M. Heidegger, Co zwie się myśleniem?, przeł. J. Mizera, Warszawa−Wrocław: PWN, 2000, s. 60.

Canada pharmacy stores John Hejduk or the Architect Who Drew Angels, „Architecture and Urbanism” 1991, no. 244, s. 59.

Buy canaural ear drops online I. MacGilchrist, dz. cyt., s. 142.

Cost of strattera in uk W. van den Bergh, John Hejduk’s Teaching by Osmosis, rękopis wykładu, 2011, s. 1.

Diclofenac natrium generika R. Lang, The Dwelling Door: Towards a Phenomenology of Transition, w: D. Seamon, R. Mugerauer, Dwelling, Place and Environment, New York: Columbia University Press 1982, s. 202.

Buy synthroid pills J. Brodski, Przemówienie noblowskie, przeł. A. Mietkowski, w: Reszty nie trzeba. Rozmowy z Josifem Brodskim, zebrał i oprac. J. Illg, Katowice: Książnica, 1993, s. 83.

Generic wellbutrin sr cost J. Brodski, Nieskromna propozycja, w: tegoż, Pochwała nudy, przeł. A. Kołyszko, M. Kłobukowski, wybór i opracowanie S. Barańczak, Kraków: Znak, 2016, s. 183.

Lexapro buy online cheap J. Brodski, Pamięci Stephena Spendera, przeł. M. Michałowska, „Zeszyty Literackie” 1997, nr 1 (57), s. 21, 22.

Buy cheap generic viagra online J. Brodski, Koci miauk, w: tegoż, Pochwała nudy, s. 230.

Buy celexa online uk J. Brodski, Mniej niż ktoś, przeł. K. Tarnowska, A. Konarek, w: tegoż, Mniej niż ktoś. Eseje, Kraków: Znak, 2006, s. 17.

[20] Prywatna rozmowa z Eduardo ChillidÄ…, Helsinki, 1997.

Doxylamine succinate buy online W roku 1969 Chillida zilustrował książkę Heideggera Die Kunst und der Raum.

Diclofenac sodium nz G. Bachelard, Poetics of Space, Boston: Beacon Press, 1969, s. XXVIII–XXIX: “Wiedzy musi […] towarzyszyć w równym stopniu zdolność do zapominania wiedzy. Nie-wiedza nie jest postacią ignorancji, ale trudną transcendencją wiedzy. […] W poezji nie-wiedza jest podstawowym warunkiem”.

Buy lisinopril hydrochlorothiazide R.M. Rilke, Pamiętniki…, s. 17.

Ashtons pharmacy online ordering A. Soesman, Our Twelve Senses, Stroud: Hawthorne Press, 1999.

Neurontin cost without insurance The Sixth Sense Reader, ed. D. Howes, New York: Ber Publishers, 2011, s. 23–24.

Montelukast over the counter alternative A. Aalto, Rationalism and Man, w: Alvar Aalto Sketches, ed. G. Schildt, Cambdridge and London: MIT Press, 1985, s. 50.

Buy dapoxetine online australia L. Wittgenstein, Uwagi różne, przeł. M. Kowalewska, Warszawa: Wydawnictwo KR, 2000, s. 40.

Buying lexapro online canada T. S. Eliot, Tradycja i talent indywidualny, przeł. H. Pręczkowska, w: tegoż, Kto to jest klasyk i inne eseje, Kraków: Znak, 1998, s. 25.

Bupropion sr 200 mg weight loss T.S. Eliot, Chóry z „Opoki”, przeł. M. Sprusiński, „Więź” 1976, nr 12 (224), s. 86.

Drug store skin care brands M. Merleau-Ponty, Wątpienie Cezanne’a, przeł. M. Ochab, w: tegoż, Oko i umysł. Szkice o malarstwie, wybrał, opracował i wstępem poprzedził S. Cichowicz, Gdańsk: słowo/obraz terytoria 1996, s. 87.

Generic pharmacy medicine price J. Brodski, Nieskromna…, s. 182.

Flagyl ordering B. Hrabal, Zbyt głośna samotność, przeł. P. Godlewski, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1993, s. 5.

Generic finasteride 1mg buy A. Stokes, Art and the Body, w: The Image in Form: Selected Writings of Adrian Stokes, ed. by R. Wollheim, New York: Harper & Row, 1977, s. 47.

Levitra generico farmacia italia Zob. M. Kundera, Sztuka powieści. Esej, przeł. M. Bieńczyk, Warszawa: PIW, 2004.

Best site for generic propecia A. van Eyck opowiedział mi tę anegdotę w prywatnej rozmowie na początku lat 80.