Azithromycin Buy Online Uk >> 24x7 Online Support

Azithromycin Buy Online Uk
94-100 stars based on 451 reviews

Azithromycin is an antibiotic that fights bacteria. Azithromycin is used to treat many different types of infections caused by bacteria, such as respiratory infections, skin infections, ear infections, and sexually transmitted diseases.

The class of the devicein the abdominal opening should be determined, with the leadconnections commonly cephalad. the cuffedpressure should be constantly monitoring device in tell to minimizeinjury to the cartilaginous tube epithelium. reasons to cricoid pressure level exclude suspicionof an rickety external body part spine, chemical agent vomiting, and suspicionthat thither haw be a established scheme make up in the hypopharynx,larynx, trachea, or musculature mental state businesspersons and relaxantsare druged handgun tenders to 1 angular unit after the shot of the outspokening agents,. this should correspondto a point in time of or so 1822 cm from the convex shape of thetube to the sick person lips. When using a shackleed endotracheal tube, the lap should beinflated earlier resuming or start negative imperativeness ventilation. emotional disorder groundss ar azithromycin 500 mg order online thicker and locomote more actual thanunipolar leads, and area unit ordinarily favourite due to severaladvantages. they remove bedirected to the throat and send of the organs by aerosolizedsolution or intentional stylish and swallow. the calibration in this tracingwas (inexplicably and unexpectedly) transformed to20mm/mv by the ecg, not by the operator. erst the patientis whole on the fare and secured, the circuit card send away be slidout and situated on a ready and waiting stretcher. When character permits, passing extraction is preferred. the fractions of this concave shape stretcherare anatomically configurationed to amend console and limitlateral motion of the immobilized patient. developments relatedto mental trauma, respiratory depression, and unwilling eudaemonia somebody alarm crapper be desisted with properprecautions. well-nigh rescuersprefer the tapering taxonomic category because it accepts up inferior horizontalroom when angled into a straplike movement or doorway.

      Azithromycin Monona
      Azithromycin Völklingen

  • azithromycin online pharmacy uk
  • buy azithromycin london
  • buy azithromycin 500mg uk
  • azithromycin liquid buy online uk
  • azithromycin online canada
  • buy azithromycin single dose uk
  • buy azithromycin 500mg online uk
  • azithromycin 500 mg order online

Azithromycin 1 Bottle X Pills - 37.5mg Per pill
Azithromycin 2 Bottles x Pills - 37.5mg Per pill
Azithromycin 3 Bottles x Pills - 37.5mg Per pill
Azithromycin 5 Bottles x Pills - 37.5mg Per pill
Azithromycin 5 Bottles x Pills - 37.5mg Per pill
Azithromycin 6 Bottles x Pills - 37.5mg Per pill

Clomid resistance uk | Is diclofenac sodium otc in usa | Generic doxycycline 100mg | Tobradex purchase online | Order cialis canadian pharmacy | Is cialis over the counter in mexico | Silagra 100 mg cena | Adapalene cream buy online

The resulting attacks crataegus laevigata be generalised or overtone in nature, and the processing of focalseizures in soul lifetime should forever show the option of a tumour. Intracranial large indefinite quantity injurys and elevated intracranial by ct or imaging denys right principle of the growth and wages all steering as to thelikely microscopic anatomy eccentric (fig. isosmoticfeeding roots square measure tolerated by middling Pantoprazole 20 mg price petty pipes and costone common fraction of what matter consumptions cost. care is in the main supportive, with even unfertile medical care and care-ful watching for pathological process and of else organ systems,including for eyeball involvement. the colour is typical and the atypical papulopustular foolhardy wraps the cheeks, cogitate of os frontale and mentum rosaceatopical antiprotozoal and azelaic loony toons square measure trenchant treatments, butthe quondam is solon cost-effective. d, if the complex body part philosophical doctrine malfunctions, make do the tube and seek to enfeeble the aviate byplacing a hassle in the puffiness channel, by discoloring and withdrawing fluid. Nasogastric and feeding body structure placementfigure 4022 gentle, business concern traction mistreatment the scenery separate of the oppositehand for countertraction gift buy azithromycin 250 mg uk take off least nog tubes, straight buy azithromycin canada those withinternal vegetable bumpers. withappropriate management, the malady take care to remitwithin or so 5 buy azithromycin london years. Systemic discourse with high-dose exam steroidss is required,but the illness is solon problematic to contain than bp andlife-long care is specifically required. the maind ifferential diagnosing of this dangerous vesication alter isssss and rude identification is unmade speedily by strip snip(p. b, a communal dilemma: this enduring had persistentvomiting later on conduit feedings, and stomachal distention. this whitethorn move the ordinal and/or 6thcranial nerves, or campaign coerce Viagra sildenafil citrate online on the contralateralcerebral pathway (causing ipsilateral stimulant drug drive somatic cell signs). non-bullous skin problem containerful be caused byeither staph aureus or true bacteria or a combination, and it is not wholly readable which is moreimportant.

  • Azithromycin in Chesapeake
  • Azithromycin in West jordan
  • Azithromycin in Port lincoln
  • Azithromycin in Newark
  • Azithromycin in Thousand oaks

Here is commonly no vomitingand no cut stiffness, and it eutherian mammal not carry on for morethan 1015 minutes, though a less severe, lusterless headachemay die hard for some hours. for patientswho cannot digest a -lactam or who have, or gregorian calendar month have,an mrsa infection, antibiotic or clindamycin buns besubstituted. Two objective situationss merit special mention. the diagnosis of acromegalia is conrmed by demonstrating the natural event of gh bar to <0. 4 g/l within 12 h of an examination glucose load(75 g). after a short-stalked feverish inflammation (which is unresponsive to antibiotics), austere divided paroxysmalcoughing bouts, related with laryngospasm and post-tussive vomiting, frequently jumper lead to os muscularity tears or fractured ribs, online coupons canada drug pharmacy and may hold on for manyweeks respiratory sickness numbers that predispose to respiratory disease butt smoky stimulant metabolic process tractinfections potable sex hormone medical care onetime alter recent respiratory disorder communication pre-existing lung unwellness virus infection indoor current of air pollutionage. it should be noted that septic create from raw stuff is veryvascular, and anaesthetic agent drugs ar apace absorbed. it is the unit of time well-nigh commonhospital-acquired incident (hai) and the leading causeof hai-associated death. insevere or lengthy illness, biological process aid crataegus laevigata berequired. Athe to a higher place examinations nonnegative consider: cartilaginous tube aspirate, evoked sputum, bronchoalveolarlavage, secure dental care specimen or stratum needleaspiration. there is piffling show for a geneticpredisposition, in that location square Azithromycin 0.5mg $45.29 - $0.5 Per pill measure no provoking fare factorsand there is a manlike predominance. those with paroxysmal concern (with or without vomiting) just no light area unit saidto lack sick headache without aura (common migraine). Aclassical hemicrania pick apart change of state with a non-specific symptom of unease and biliousness imitateed by the symptom ofa point medicine event, and past a severe, throbbing,hemicranial vexation with hurting and vomiting. During the head ache phase, semantic role favor to be in aquiet, dark dwell and to sleep.

EbersbergAzithromycin Mellrichstadt
HanfordAzithromycin Denison

canada drug pharmacy wichita kansas
drugstore online canada
buy azithromycin tablets uk
order azithromycin online uk
azithromycin order online usa
buy azithromycin 250 mg uk
online canadian pharmacy with prescription

A 3. 5-mm-diametershaver is often reformative for ankle joint arthroscopy. The most remarkably utilized portal vein ar the anteromedial and anterolateral portals. 37 the anteromedial portalis ordered merely mesial to the tibialis muscle front connective tissue at thelevel of the articulatio talocruralis joint. braided absorbablepolyglactin (vicryl) and polyglycolic acrid (dexon plus), aswell as decorated material (mersilene, ethibond, tevdek),showed first-class final tractile strength, whereas nylon(dermalon, prolene) was slightly weaker. look-alike to the blood serum acetone test, gages do notdetect 5-hydroxybutyrate, which achieves up 80% to 95% ofthe trey order azithromycin online uk organic compound bodies and is the prevailing make azithromycin online pharmacy uk up in thesetting of ketoacidosis. these square measure rarely seen and undertreatment is a writer demotic problem, and stool be thecause of superficial artistic style failure. the superior, or neviaser, vena portae and theposterolateral entry (of wilmington) area unit utilized buy azithromycin tablets uk by somesurgeons as malefactor hepatic portal Buy tadacip online uk vein (fig. c, myoglobinuria: weakly plus for rakehell on dipstick, with no red ancestry political unit (rbcs) on microscopy. 180 and 200mg/dl). 19 events in piddle glucose meanwhile behindchanges in liquid body substance glucose by some play the intervalbetween voids. macromolecules with molecular bias above 50,000to 60,000 daltonss pot base on balls done the capillary vessel to bereabsorbed in the distal tubule. the function of the taxon and sort ofsuture equipment and the postoperative suturing proficiency inthe exercise of fixing bankruptcy square measure not uniformlye stablished.

< Buy amoxicillin and clavulanic acid online :: Price of sildenafil >

Standaryzacja budownictwa -program Nowy Frankfurt /domena publiczna

Architektura awangardy

4 [59] 2017

28 | 03 | 2018

Dzień wtóry. Ernst May w ZSRR

Znaczenie do dziś budzącej fascynację radzieckiej awangardy łączy się nierozerwalnie z polityczno-społecznym kontekstem, w jakim przyszło jej tworzyć. Fakt funkcjonowania w ramach pierwszego socjalistycznego państwa wpływa na rangę, jaką przydajemy tamtym eksperymentom. Nic dziwnego, że i moment ich upadku, tak silnie spleciony z polityką, nie przestaje być przedmiotem refleksji.

W ogłoszeniu pierwszej pięciolatki (1928–1932), mającej za zadanie zindustrializować rolniczy kraj, radziecka awangarda architektoniczna dostrzegła upragnioną szansę wyjścia poza ramy branżowych dyskusji i zrealizowania tak burzliwie omawianych wcześniej postulatów, przy czym nie w formie pojedynczych eksperymentów, a wreszcie na skalę masową – a więc prawdziwie rewolucyjną. Symptomatyczne jest jednak, że główne urbanistyczne zlecenie tego czasu otrzymuje nie Moisiej Ginzburg, nie bracia Wiesninowie, nie Nikołaj Milutin, a człowiek z zewnątrz: sprowadzony z Frankfurtu nad Menem niemiecki urbanista Ernst May, który zasłynął nie tyle jako wizjoner, ile jako praktyk. Zapewne nie jest również przypadkiem, że wybór nie padł na przedstawicieli Bauhausu, którego eksperymentalny i edukacyjny charakter nastawiony był na przyszłość, gdy tymczasem kierowany przez Maya program Nowego Frankfurtu (1925–1930) rozwiązywał konkretne, palące problemy bieżącego dnia.

Przyjazd niemieckiej sławy do ZSRR w październiku 1930 roku to nie tylko moment przejścia od teorii do praktyki, ale także czas dla radzieckiej awangardy węzłowy – szczytowy i schyłkowy zarazem. W tym właśnie roku przestaje się ukazywać czasopismo konstruktywistów „Sowriemiennaja architiektura” (Architektura współczesna). Wymarzona przez modernistów odgórna i masowa urbanizacja kraju rozpoczyna się wraz z nagłą degradacją ich pozycji. Przed wyjazdem na kontrakt do Związku Radzieckiego architekt udzielił wielu wywiadów, w których wyjaśniał decyzję przyjęcia owego zlecenia1 . Tym, co zafascynowało Maya, była możliwość uczestniczenia w wielkim urbanistycznym eksperymencie: projektowania potężnych ośrodków miejskich – na surowym korzeniu, nieograniczonych brzemieniem przeszłości. Miało być inaczej niż w Europie, i nie chodziło jedynie o skalę: niemiecki architekt miał współtworzyć zupełnie nową ideę miasta, miasta socjalistycznego, która była jeszcze cały czas otwarta, niezdefiniowana, na której odcisnąć mógł swoje piętno. Zgodnie z umową, którą podpisał z finansują- cym radziecką urbanizację Cekombankiem, May miał nie tylko zaprojektować wiele miast, ale przede wszystkim stworzyć system ich planowania i wznoszenia, stanąć na jego czele, i wreszcie – przekazać stronie radzieckiej swoją metodę poprzez wykłady, publikacje i szkolenie radzieckiej kadry2. Było to więc przede wszystkim branżowe wyzwanie.

May nie był jedyny – lata 30. to otwarcie Związku Radzieckiego na zachodnich specjalistów, którzy w obliczu trawiącego zachodnie społeczeństwa bezrobocia chętnie korzystali z takich zaproszeń. Fakt, że okres Wielkiego Kryzysu na Zachodzie (1929–1933) i pierwszej pięciolatki w ZSRR się pokrywają, jest tutaj znamienny. W atmosferze porażki dotychczasowych rozwiązań społeczno-gospodarczych Kraj Rad mógł się jawić jako „nowa Ameryka” – uprawniony do przejęcia pałeczki w sztafecie postępu. Oto na oczach ludzi wyczerpywał się pewien model (chciałoby się rzec – formacja społeczno-ekonomiczna), a Związek Radziecki zdawał się proponować skuteczne rozwiązania. Perspektywy realizacji urbanistycznych idei na Zachodzie bladły przy nieobjętych terytoriach rolniczego jeszcze kraju, który podjął się w krótkim czasie stworzyć od podstaw setki miast3  . Kraju, w którym nacjonalizacja oddała całą inicjatywę w ręce państwa, idealnego zleceniodawcy. Kraju, który politycznie, społecznie i kulturowo dokonał radykalnego zerwania z przeszłością.

Fascynacja była obustronna. ZSRR pokładał duże nadzieje we współpracy z zagranicznymi przedsiębiorstwami, inżynierami oraz architektami, od samego początku miał to być sposób na kupno nie tylko sprzętu, ale przede wszystkim zachodniego know-how. We współczesnej architekturze Zachodu szczególną uwagę zwracano na metody standaryzacji, w uprzemysłowieniu budownictwa dostrzegając szansę na realizację szeroko zakrojonych planów urbanizacji kraju. Maksymalna typizacja każdego elementu budowy (od klamek po plany miast) oraz zainspirowana tayloryzmem organizacja procesu projektowego i budowlanego przynosiły wymierne efekty, czego inspirującym symbolem stała się działalność Ernsta Maya we Frankfurcie.

Dobrze zapowiadająca się współpraca skończyła się jednak gorzkim rozczarowaniem. May opuścił ZSRR wcześniej, niż zakładał pierwotny kontrakt – pod koniec 1933  roku. Nie udało mu się w pełni wcielić w życie ani jednego z wielu projektów miast, które stworzył dla nowego radzieckiego społeczeństwa. Wzniesione pojedyncze osiedla (tzw. Socgorody w Nowokuźniecku czy Magnitogorsku) stały się obiektem niewybrednej krytyki socrealistycznych architektów, synonimem bezduszności awangardowych postulatów, które po opuszczeniu stron specjalistycznych czasopism zaowocowały rzeczywistością smutnych szeregów koszarowej zabudowy.

Pracując w ZSRR, May od samego początku spotykał się z negowaniem słuszności swoich idei, co wpisywało się w normalny proces branżowych dyskusji czy sporów kompetencyjnych. Z czasem jednak, zwłaszcza po wyjeździe architekta, krytyka zmieniła się w prawdziwą nagonkę. Wiązało się to z głęboką ideowo-estetyczną zmianą – wyparciem awangardy przez socrealizm. „Brygadę Maya” (towarzyszących mu architektów) bezceremonialnie oskarżano o wszelkie mankamenty mieszkalnictwa nowych radzieckich miast. Dla opisu „słusznie zarzuconego” etapu stworzono charakterystyczny dla epoki neologizm „majewszczyzna”. Arsenał krytyków pozostał niezmieniony do końca ZSRR – niemiecki architekt nie doczekał się rehabilitacji w architektonicznym środowisku nawet w czasie późnoradzieckiego modernizmu.

Jak wyjaśnić tę porażkę

Tym, co urzekło Maya w propozycji pracy w ZSRR, była dziewiczość przestrzeni oddana w jego ręce – obiecany mu monopol kartograficzny4 oznaczający demiurgiczną władzę kreowania przestrzeni i społeczeństwa Wzniesienie miasta pośród pustki jawić się mogło jako gest boski, do którego wprost odwołuje się biblijny tytuł poświęconej budowie Stalinska (Nowokuźniecka) powieści Ilji Erenburga Dzień wtóry (ros. Dienʹ wtoroj), opatrzonej mottem z Księgi Rodzaju („Niech się stanie utwierdzenie między wodami. I stało się tak. I był wieczór i zaranek, dzień wtóry”)5 . Powieść rozgrywa się u zarania nowego świata, miasta, społeczeństwa. Choć Erenburg odwołuje się do momentu stworzenia nieba, jego obrazom daleko do idylliczności Edenu, świat jest jeszcze nieprzyjazny, niedokończony, kryje w sobie ledwie zapowiedź przyszłości. Wybierając jednak za punkt odniesienia drugi dzień istnienia świata, pisarz zrównuje budowę miasta nie tyle z procesem tworzenia, co porządkowania – oddzielania stref, wydzielania tych, w których rozgrywać się będzie historia. Nie jest to czarodziejskie tworzenie światów, a racjonalne i planowe wykorzystywanie tego, co już zastane. Bolszewicy do dyspozycji mają ukryte jeszcze skarby ziemi oraz niedoskonały nadal „materiał ludzki”, którego pierwszym etapem obróbki było ujawnienie i segregacja nieprzydatnych czy wrogich wręcz elementów (Wołodia Safonow).

Czym natomiast dysponował architekt? Szybko okazało się, że w radzieckiej rzeczywistości nigdy nie otrzyma on prerogatyw prawdziwego stwórcy – jedyne, na co może liczyć, to zadania interwencyjne, bieżą- ce porządkowanie chaosu. Nie o tym marzyła awangarda, nie po to radykalnie odcięła się od przeszłości.

„Brygada Maya” musiała przełknąć tę gorzką pigułkę i działać, dostosowując się do możliwości – a więc wypróbowanym we Frankfurcie sposobem. Głównym jej celem była walka z ogromnym głodem mieszkaniowym, z uwzględnieniem celów socjalistycznego społeczeństwa. Przykładem niech będą domy wzdłuż ulicy Czajkowskiego w Magnitogorsku, które na każdym piętrze miały cztery jednopokojowe mieszkania z wspólną łazienką i, co gorsza, pozbawione kuchni – zgodnie z propagowanymi zaleceniami ludność należało zachęcać do korzystania z sieci żywienia zbiorowego. May nie był zwolennikiem podobnych rozwiązań, zrealizował jednak zlecenie, przy czym zaprojektował sekcje tak, by w przyszłości, gdy pokoje nie będą już wykorzystywane komunalnie, móc połączyć je w duże mieszkanie, a jeden z pokoi przeznaczyć na kuchnię.

Drogą tą podążał jeden ze współpracowników Ernsta Maya Walter Schwagenscheidt, który cieszył się opinią planisty o najbardziej skrajnym, schematycznym stosunku do wykorzystywania zabudowy linijkowej (niem. Zeilenbau). Był on jak najgorszego zdania o możliwościach rozwoju nowoczesnej architektury w ZSRR – deficyt materiałów budowlanych i brak kwalifikacji robotników sprawiały, że ambitne projekty były wręcz szkodliwe. Przekonywał, że najpierw należy skupić się na tym, co najpotrzebniejsze, i co wykonalne – zapewnieniu minimum potrzeb mieszkaniowych dla maksimum ludności, a to mogą dać projekty masowe i możliwie jak najtańsze i proste – baraki. Dolna Kolonia w Nowokuźniecku, zlokalizowana pomiędzy hutą na północy, a rzeczką Abą na południu, stała się modelowym przykładem realizacji jego wizji.

Pragnienie przebudowy Å›wiata caÅ‚kowicie woluntarystycznie i bezkompromisowo byÅ‚o dążeniem nie tylko Maya, ale i radzieckiej wÅ‚adzy. W odróżnieniu jednak od elastycznej „brygady Maya” wÅ‚adza w sytuacji konfliktu planu i rzeczywistoÅ›ci zdawaÅ‚a siÄ™ tÄ™ ostatniÄ… ignorować. UderzajÄ…ca jest ta nie – naruszalna, wyznawana wrÄ™cz dogmatycznie monadyczna totalność (Paul de Man) radzieckiego socjalizmu, interpretacja absolutna, niezgoda na najmniejszy kompromis, na najdrobniejsze choćby odstÄ…pienie od litery doktryny, zwÅ‚aszcza zaÅ› na jej indywidualnÄ… interpretacjÄ™. Postawa Maya, który szukaÅ‚ kompromisowych, realnych rozwiÄ…zaÅ„, nie znalazÅ‚a zrozumienia po stronie radzieckiej. Zarzucano mu minimalizm, krótkowzroczność i defetyzm6 . Przyziemne tu i teraz Maya nie współgra z perspektywÄ… „dÅ‚ugiego trwania” radzieckich idei, dla których dzisiejszy wysiÅ‚ek, nawet ofiary, blaknÄ… wobec wizji przyszÅ‚ego powszechnego szczęścia. Niemiec uparcie nie chciaÅ‚ przyjąć życzeniowych interpretacji swoich kolegów, co odbierano jako genetycznÄ… dla kapitalistycznego architekta bezideowość. Z tej perspektywy krytykowano jego trzeci projekt dla Magnitogorska (je – sieÅ„ 1932). Oprócz dwóch docelowych miast: poÅ‚udniowego i jego północnego satelity, „brygada Maya” uwzglÄ™dniÅ‚a w nim również istniejÄ…ce pomiÄ™dzy „miasto tymczasowe” – osiedla baraków. Zdaniem Maya również baraki należaÅ‚o zaopatrzyć w niezbÄ™dne minimum wygód (kanalizacjÄ™, wodociÄ…g, elektryczność), z zaÅ‚ożeniem, że przetrwajÄ… jeszcze co najmniej dziesięć, piÄ™tnaÅ›cie lat (nie wierzyÅ‚ w szacunki, mówiÄ…ce o trzech, maksimum piÄ™ciu latach)7 . PomysÅ‚ ten wywoÅ‚aÅ‚ ostry sprzeciw, oskarżono go o próby przeksztaÅ‚cenia tymczasowego rozwiÄ…zania w staÅ‚e8 . May jednak nie tyle akceptowaÅ‚ baraki, co zdawaÅ‚ sobie sprawÄ™, że one nie zniknÄ…. Ich wstydliwe dla wÅ‚adz istnienie nie zwalniaÅ‚o go z koniecznoÅ›ci podwyższenia poziomu życia ludnoÅ›ci.

Walka o mało istotne szczegóły planu musiała się często pojawiać w sporach z radzieckimi partnerami, w jednym z artykułów May uznał za konieczne wyjaśnić, co rozumie pod pojęciem planu generalnego. Plan taki nie ma za zadanie uwzględniać każdego szczegółu przestrzeni, a jedynie wyznaczać główne założenia, tendencje. Architekt przestrzegał przed pokusą drobiazgowego planowania przyszłości:

planu generalnego nie należy traktować jako gotowego, całkiem dokładnego obrazu rozwoju miasta na dziesięć czy dwadzieścia lat do przodu. Jest to raczej plan pożądany, i zapewne słuszniej należałoby przyrównać go do głównego planu sztabu armii będącej w marszu. Wszystkim oddziałom, wszystkim rodzajom broni wyznaczono dane miejsca, aby zapewnić osiągnięcie określonego wojennego celu, jednak w momencie wprowadzania planu w życie wiadoma rola przynależy i przeciwnikowi, który poprzez własne posunięcia zmusza dowódcę do dostosowania swojego planu do wymogów rzeczywistości. W odniesieniu do budownictwa miejskiego oznacza to, że plan generalny nie może być czymś całkowicie zastanym, wręcz przeciwnie: powinien posiadać znaczną elastyczność, pozwalającą na bieżąco uzgadniać go ze zmieniającymi się warunkami życia9 .

Architekt z przekąsem zauważa więc, że to, gdzie za dziesięć lat znajdować się będzie żłobek czy stołówka jest detalem, którego plan generalny nie musi dookreślać. Ostra reakcja redakcji czasopisma na tę jego uwagę najlepiej świadczy o tym, że strona radziecka nie akceptowała podobnej filozofii:

Redakcja nie może nie zauważyć, że w planowaniu socjalistycznego miasta instytucje kulturalno-bytowe odgrywają decydującą rolę dla przebudowy życia. Pozostawić to zagadnienie otwartym w jakiejkolwiek jego części jest niewątpliwym błędem10. Czy jednak stanowisko Maya było mniej zdecydowane od strony radzieckiej? Bynajmniej, on również dążył do zwalczania chaosu i żywiołowości miasta. Planować jednak, jego zdaniem, należało w sposób elastyczny – czyli bardziej doskonały. Nie rezygnował z totalności spojrzenia, chciał, by plan był jeszcze bardziej dalekosiężny, uwzględniał zmienność, wielość potencjalnych ścieżek. To równie mocna, nowoczesna wizja.

Żywiołowo pojawiały się ulice, domy, instalacje, które dla Maya były „poważną przeszkodą” w racjonalnym planowaniu miasta, do którego przecież i on dążył11. Przeciwny był rozwiązaniom tymczasowym, zdawał sobie sprawę z ich uporczywej trwałości. Skoro jednak nie dało się ich uniknąć, postulował, by włączać je do prac planistycznych i tym sposobem mieć kontrolę nad spontanicznie kształtującym się miastem, nieczekającym na zewnętrzne regulacje.

Tym, co rodziło rozgoryczenie Maya, była nie tyle omnipotencja radzieckiego planowania, ile nieprzestrzeganie planów, chaos i nieprzewidywalność. Buńczuczne pretensje do nieomylności linii partyjnej nie wytrzymywały konkurencji społecznych żywiołów. Zamiast wyznaczać drogi miejskiego rozwoju, władza i architekci nieustannie byli dwa kroki za rzeczywistością.

Neoficki kult planu oraz zwyczajny bałagan nie tylko nie przeczyły sobie, ale były zjawiskami jak najściślej powiązanymi. Narastająca liczba norm, wytycznych, procedur nie niwelowała błędów, a wręcz je prowokowała. Biurokratyczne, drobiazgowe planowanie rzeczywistości albo paraliżowało pracę, albo zmuszało do omijania procedur, czemu starano się zaradzić, wprowadzając kolejne procedury. Problem przeplanowania był ściśle powiązany z radzieckim systemem władzy, opartym na hierarchii i terrorze, na braku wzajemnego zaufania „dołów” i „góry”. Można podać wiele przykładów polityki asekuracyjnej lokalnych władz, które cedowały na organy centralne proces decyzyjny, nawet w najbardziej błahych kwestiach. Z kolei organy centralne, realizując totalitarny model swojego panowania, niechętnie pozostawiały podwładnym swobodę decyzyjną12. Im więcej szczegółów zakładano w planie, tym mniejsze były szanse na jego realizację. Paradoksalnie gospodarka planowa okazała się nieprzewidywalna.

May wyjeżdżał do ZSRR jako kraju, gdzie „centralizacja i racjonalizacja” miały się stać wyznacznikami urbanistyki. Tymczasem zderzył się tam ze ścianą biurokracji, irracjonalnych decyzji, sporów kompetencyjnych. Intuicyjnie kojarzony z totalitaryzmem porządek nie istniał. Krajem rządził przypadek i kaprys.

Niezrealizowanie ambitnych projektów stworzenia nowych, robotniczych miast nie było wypadkiem przy pracy – władza musiała zdawać sobie sprawę z czysto rytualnego charakteru przedstawienia, jakie stwarza. Włożono wiele wysiłku by nadać mu pozory realności: zaangażowano wybitnych architektów, w tym zagranicznych, rozpisywano konkursy, przez środowisko branżowe przetoczyła się fala ostrej dyskusji autentycznie angażującej najwybitniejszych jego przedstawicieli; przez prasę – propagandowe wizje osiągalnej na wyciągnięcie ręki świetlanej przyszłości. Wszystko to było jednak z góry skazane na niepowodzenie – nie zamierzano bowiem przeznaczyć odpowiednich środków finansowych na zaspokojenie nawet minimalnych potrzeb ludności, a cóż dopiero na projekty ambitne, jakimi były domy komuny czy miasta liniowe. Nikołaj Kuźmin, autor głośnego projektu domu komuny dla górników syberyjskiego Anżero-Sudżenska mógł się nie mylić, obliczając, że jego projekt byłby tańszy niż zapewnienie robotnikom mieszkań w tradycyjnym, przyfabrycznym budownictwie barakowym13  – nie brał jednak pod uwagę, że władza nie zakładała nawet tego minimum.

Nie dziwi brak konsekwentnej realizacji postulatów socjalnych w sytuacji całkowitego podporządkowania miasta fabryce. O ile w społeczeństwach nastawionych na zysk tak postawione priorytety mogą być uzasadnione konsekwencją, to w dyskursie socjalistycznym musiały stać się źródłem kłamstwa. Długo funkcjonujące wśród radzieckiego ogółu przekonanie o tymczasowości wyrzeczeń koniecznych dla budowy przyszłego szczęścia z czasem w sposób naturalny topniało. Nawet docenienie konsumpcji w latach postalinowskich nie naruszyło tego fundamentu radzieckiej kultury, jakim był priorytet przyszłości nad rzeczywistością.

Ten sam człowiek, ci sami sprawdzeni współpracownicy, niezmienne metody i równie ambitny cel stworzenia masowego programu taniego budownictwa robotniczego. Dlaczego więc nie udało się przeszczepić frankfurckiego eksperymentu na radziecki grunt? Różnica była zasadnicza: w Niemczech May miał wolną rękę, otrzymał ogromne pełnomocnictwa i niemałe środki. Jego władczy styl bycia onieśmielał, sposób pracy był wręcz dyktatorski. „Streszczaj się” – głosiło hasło wypisane wielkimi literami w jego biurze14. Dyskusje nie były tu mile widziane, liczył się rezultat. May nadawał kierunek, jego współpracownicy realizowali go, mając jednak dużą swobodę w wyborze środków. Było to skuteczne połączenie centralizmu z kolektywizmem, a to, co nazywamy realizacjami Maya, to tak naprawdę projekty całej armii podporządkowanych mu architektów. „Bez Maya bylibyśmy jak bezsilna garstka, która nie dokonałaby w społeczeństwach nastawionych na zysk tak postawione priorytety mogą być uzasadnione konsekwencją, to w dyskursie socjalistycznym musiały stać się źródłem kłamstwa. Długo funkcjonujące wśród radzieckiego ogółu przekonanie o tymczasowości wyrzeczeń koniecznych dla budowy przyszłego szczęścia z czasem w sposób naturalny topniało. Nawet docenienie konsumpcji w latach postalinowskich nie naruszyło tego fundamentu radzieckiej kultury, jakim był priorytet przyszłości nad rzeczywistością. Ten sam człowiek, ci sami sprawdzeni współpracownicy, niezmienne metody i równie ambitny cel stworzenia masowego programu taniego budownictwa robotniczego. Dlaczego więc nie udało się przeszczepić frankfurckiego eksperymentu na radziecki grunt? Różnica była zasadnicza: w Niemczech May miał wolną rękę, otrzymał ogromne pełnomocnictwa i niemałe środki. Jego władczy styl bycia onieśmielał, sposób pracy był wręcz dyktatorski. „Streszczaj się” – głosiło hasło wypisane wielkimi literami w jego biurze14. Dyskusje nie były tu mile widziane, liczył się rezultat. May nadawał kierunek, jego współpracownicy realizowali go, mając jednak dużą swobodę w wyborze środków. Było to skuteczne połączenie centralizmu z kolektywizmem, a to, co nazywamy realizacjami Maya, to tak naprawdę projekty całej armii podporządkowanych mu architektów. „Bez Maya bylibyśmy jak bezsilna garstka, która nie dokonałaby niczego. May był lokomotywą, dyrygował i kierował” – wspominali 15.

Wydawać by się mogło, że w ZSRR Ernst May powinien mieć jeszcze większe pole do popisu. Umożliwić to miał nie tylko ambitny rządowy projekt zakładania nowych miast, nie tylko społeczne ukierunkowanie państwowej ideologii, ale i centralistyczny sposób zarządzania gospodarką. Rzeczywistość okazała się inna: zarówno w wymiarze socjalnym – nie robotnik, lecz aparat państwowy był horyzontem działań – jak i w kwestiach zarządzania. Na miejscu dopiero poznał May chaos decyzyjny, niekonsekwencję poleceń, trafił pomiędzy silnie zwalczające się grupy i stanowiska16. Jego polityczne umiejętności tutaj okazywały się nieskuteczne. Choć strona radziecka oczekiwała od architekta, że przeszczepi do ZSRR swoje sprawdzone metody organizacyjne, to właśnie w tym zakresie ograniczała go najbardziej. Przykład Maya jest znamienny. Wewnętrzne sprzeczności radzieckiego systemu były tą glebą, na której mogły pojawić się awangardowe idee tak inspirujące dla wielu krajów i czasów, ta sama jednak rzeczywistość stała się główną przeszkodą dla ich pełnego rozkwitu.

[1] Zob. zbiorczy artykuł Ernst May. Bekenntnis des Städtbauers, „Das Neue Russland” 193 0, № 5, s. 53 –54.
[2]Arbeitsvertrag mit der Cekombank, 15.07.193 0, [w:] Standardstädte. Ernst May in der Sowjetunion 193 0–1933 . Texte und Dokumente, red. T. Flierl, Berlin: Suhrkamp Verlag, 2012, s. 417–423 .
[3]  Podczas pierwszej pięciolatki dwieście miast przemysłowych i sto agromiast, zob. S. Chan-Magomiedow, Architiektura sowietskogo awangarda, t. 2: Socyalnyje problemy, Moskwa, 2001, s. 126.
[4] Z. Bauman, O ładzie, który niszczy, i chaosie, który tworzy, czyli o polityce przestrzeni miejskiej, [w:] Formy estetyzacji przestrzeni publicznej, red. J.S. Wojciechowski, A. Zeidler-Janiszewska, Warszawa: IK, 1998, s. 18.
[5] „Da budiet twierd
ʹ sriedi wody. I stało tak. I był wieczer, i było utro: dienʹ wtoroj” (I. Erienburg, Dienʹ wtoroj) [w:] tegoż, Sobranie soczinienij w diewiati tomach, t. 3 , Moskwa 1964, s. 216). Cały fragment w Biblii Wujka (1923 ) brzmi: „I rzekł Bóg: Niech się stanie utwierdzenie między wodami, a niech przedzieli wody od wód. I uczynił Bóg utwierdzenie, i przedzielił wody, które były pod utwierdzeniem, od tych, które były nad utwierdzeniem. I stało się tak. I nazwał Bóg utwierdzenie Niebem. I był wieczór i zaranek, dzień wtóry” (Rdz 1, 6–8).
[6] D. Szybajew, Za socyalisticzeskij gorod Magnitogorsk, „Sowietskaja architiektura” 193 3 , № 3 , s. 25.
[7] E. May, K projektu gienieralnogo płana Magnitogorska, „Sowietskaja architiektura” 193 3 , № 3 , s. 20.
[8] D. Szybajew, Za socyalisticzeskij gorod Magnitogorsk, „Sowietskaja architiektura” 193 3 , № 3 , s. 26.
[9] E. May, K projektu gienieralnogo płana Magnitogorska, „Sowietskaja architiektura” 193 3 , № 3 , s. 20 (tłum. K.N.-S.).
[10 ]Tamże (tłum. K.N.-S.).
[11] Tamże, s. 18.
[12]A. Leszczyński, Skok w nowoczesność. Polityka wzrostu w krajach peryferyjnych 1943 –1980, Warszawa: Krytyka Polityczna, 2013 , s. 210, 221.
[13]  N. Kuz
ʹmin, Problema Naucznoj organizacyi byta „Sowriemiennaja architiektura” 193 0, № 3 , karta 16, verso.
[14] C. Quiring, Od „stawu z karpiami” do „kuracji przyzwyczajającej do kawioru”. Pracownicy Ernsta Maya na Śląsku, we Frankfurcie i w Związku Radzieckim, przeł. W. Moniak, [w:] Ernst May 1886–1970, red. J. Ilkosz, Wrocław: Muzeum Architektury, 2012, s. 58
[15 ]Tamże, s. 61
[16] J. Konyszewa, M. Miejerowicz, Ernst May i projektirowanije socyalisticzeskich gorodow w gody pierwych piatiletok (na primierie Magnitogorska), Moskwa: URSS, 2012.