Francesco Bergamo


Architekt, doktoryzował się z teorii designu na uniwersytecie IUAV w Wenecji. Tematem jego dysertacji była estetyka projektowania interaktywnego. Jego badania i działalność dydaktyczna dotyczą teorii i historii metod przedstawiania, nie tylko w architekturze i wzornictwie, lecz także w muzyce i w sztukach plastycznych. Jest współautorem (wspólnie z G. Livą) monografii na temat stereotomii cyfrowej: Stereotomia: dalla pietra al digitale (Venezia: Cafoscarina, 2010).