Fot. A. Avezzù/la biennale di venezia

Konserwacja /rekonstrukcja

2 [53] 2016

27 | 01 | 2017

Świat z kruchych części

KONWENCJA W SPRAWIE UNIWERSALNEGO ROZPOWSZECHNIANIA REPRODUKCJI DZIEŁ SZTUKI NA UŻYTEK MUZEÓW WE WSZYSTKICH KRAJACH (1867)

Każdy kraj świata posiada wspaniałe zabytki własnej sztuki, które można łatwo reprodukować za pomocą odlewów, galwanotypii, fotografii i innych procesów, bez najmniejszego uszczerbku dla oryginału. (a) Znajomość takich zabytków jest niezbędna dla rozwoju sztuki, ich reprodukcje miałyby zaś wielką wartość dla wszelkich muzeów, a za ich pośrednictwem dla edukacji powszechnej. (b) Muzeum South Kensington stworzyło zalążek systemu reprodukcji dzieł sztuki, a pochodzące zeń ilustracje są obecnie eksponowane w brytyjskiej sekcji Wystawy Paryskiej, gdzie można zobaczyć okazy sztuki francuskiej, włoskiej, hiszpańskiej, portugalskiej, niemieckiej, szwajcarskiej, rosyjskiej, hinduskiej, celtyckiej i angielskiej. (c) Sugeruje się następujący schemat działania:

• Każdy kraj stworzy własną komisję, według własnych przekonań, dla pozyskania takich kopii, jakich życzy sobie w swoich muzeach.
• Komisje poszczególnych krajów będą korespondować z sobą i wysyłać informacje o tym, jakie reprodukcje są wykonywane z ich inicjatywy; tak, by każdy kraj, jeśli zechce, mógł skorzystać z wysiłków innych krajów przy umiarkowanych kosztach.
• Każdy kraj może organizować wymiany w celu pozyskania pożądanych przez siebie przedmiotów. W celu tworzenia proponowanych komisji w poszczególnych krajach i ułatwienia wykonywania reprodukcji, niżej podpisani członkowie rodzin panujących w Europie, zebrani na Wystawie Paryskiej w 1867 roku, sygnowali poparcie dla planu i potwierdzili intencję wspierania jego realizacji.

Rzeczoną konwencję sygnowali dotychczas następujący książęta:
• WIELKA BRYTANIA I IRLANDIA
– Albert Edward, Książę Walii
– Alfred, Książę Edynburga
• PRUSY – Książę Fryderyk‑Wilhelm, Następca Tronu Prus
• HESJA – Ludwik, Wielki Książę Hesji
• SAKSONIA – Albert, Następca Tronu Saksonii
• FRANCJA – Książę Napoleon (Jérome)
• BELGIA – Filip, Hrabia Flandrii
• ROSJA – Carewicz Mikołaj, Książę Leuchtenberg
• SZWECJA I NORWEGIA – Oskar, Król Szwecji i Norwegii
• ITALIA – Humbert I, Następca Tronu Italii – Amedeo, Książę Aosty
• AUSTRIA
– Karol Ludwik, Arcyksiążę Austrii
– Rajner Ferdynand, Arcyksiążę Austrii
• DANIA – Fryderyk, Następca Tronu Danii

NIEOGRANICZONE KOPIE: NOTATKI DO NOWEJ KONWENCJI

W 1867 roku dyrektor i jeden z fundatorów Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie Sir Henry Cole przygotował propozycję dokumentu, który rozpoczął ogólnoeuropejski ruch tworzenia ogromnych kolekcji gipsowych, galwanicznych i fotograficznych kopii wielkich dzieł sztuki i architektury. Konwencja w Sprawie Uniwersalnego Rozpowszechniania Reprodukcji Dzieł Sztuki na Użytek Muzeów we Wszystkich Krajach to zwięzły, przejrzysty dokument, wychwalający zalety kopiowania. W przededniu sto pięćdziesiątej rocznicy powstania Konwencji, Muzeum Wiktorii i Alberta zaprasza do refleksji nad tym, jak mogłaby wyglądać konwencja w sprawie reprodukowania dzieł sztuki w XXI wieku. W epoce, w której możliwość tworzenia i przechowywania ogromnych bibliotek cyfrowych, pełnych artefaktów skanowanych w 3D jest w zasięgu ręki, istnieje pilna potrzeba ponownego zastanowienia się, jak mogłaby wyglądać globalna inicjatywa rejestrowania naszej kultury materialnej. W poniższych tekstach współtwórcy wystawy pod tytułem Świat z kruchych części przedstawiają pierwsze przemyślenia na temat tego, co należałoby zawrzeć we współczesnej wersji konwencji na temat kopiowania.