27 | 11 | 2015

Ambasada Polski w New Delhi

Ambasada Polski w New Delhi jest jedną z najciekawszych modernistycznych realizacji, jakie przeprowadzili krakowscy architekci, jednak głównie przez swoją lokalizację – pozostaje w zapomnieniu. Projekt ambasady wyłoniono w zamkniętym konkursie w 1973 roku, który wygrał zespół Witolda Cęckiewicza i Stanisława Deńki. Mieli oni do dyspozycji niemal dwuhektarową działkę, na której planowano wznieść zespół budynków o powierzchni ponad 15 tys. m2. Budowa trwała trzy lata i zakończyła się w 1978 roku.


Zdjęcia pochodzą z archiwum prof. Witolda Cęckiewicza


Koncepcja Cęckiewicza i Deńki zakładała wzniesienie w jednym ciągu dwóch połączonych ze sobą ale wyodrębnionych w wyraźny sposób części. Od strony wejścia zaplanowano część główną ambasady wraz z pomieszczeniami radcy handlowego. Budynek został zaprojektowany na rzucie kwadratu z wewnętrznym dziedzińcem. Aby stworzyć jak największą strefę cienia architekci postanowili podnieść zasadniczą część bryły ambasady na wysokich żelbetowych słupach. Podłużna jednokondygnacyjna bryła umieszczona została dwa piętra ponad gruntem. Ponad dachem biurowca wyprowadzono drugi wysunięty dach, którego celem było łamanie światła i tworzenie cienia. Przed szklanymi elewacjami dostawiono kolejne głębokie łamacze światła, którym nadano geometryczny i dekoracyjny rysunek. (…)

Siła budynku ambasady wynikała w dużej mierze z faktu iż stanowił on syntezę radykalnej, modernistycznej konstrukcji z rozwiązaniami sięgającymi w głąb historii architektury, przywołującymi echa rzymskich domów atrialnych lub skonstruowanego wokół płytkiego basenu dziedzińca lwów pałacu Alhambra w Granadzie. Równocześnie bryła budynku tworzyła dynamiczny, ekspresyjny efekt przypominając monumentalną, abstrakcyjna rzeźbę. (…) Orzeł w godle na elewacji prezentował się wyjątkowo majestatycznie dopełniając budowany przez ambasadę wizerunek silnego, pewnego swoich interesów oraz nowoczesnego państwa. (…) Biorąc pod uwagę ogrom sprzeczności i słabości państwa polskiego w latach siedemdziesiątych, kiedy pogrążało się ono coraz bardziej w głęboki, bolesny i wieloletni kryzys, potężny w swojej narracji przekaz budynku Cęckiewicza i Deńki jawić się może wyjątkowo ironicznie. Równocześnie jakość tego projektu pozwala zadać pytanie o to czy Polska po 1918 roku kiedykolwiek stworzyła ciekawszy, bardziej uwodzący i silniejszy w swoim wyrazie budynek państwowy niż Ambasada PRL w New Delhi?

Michał Wiśniewski, fragmenty monografii Witolda Cęckiewicza.
Planowana data wydania: grudzień 2015 (Instytut Architektury).



SPIS TREŚCI


CZYTAJ TAKŻE

Architekt/architektka w procesach rewitalizacji

Architekt jest tym aktorem procesu rewitalizacji, który odpowiada za aspekt przestrzenny, począwszy od urbanistyki po…


Koszmar partycypacji?

W filmie Matrix z 1999 roku jest scena rozmowy hakera Neo z Morfeuszem, uważanym za…


Nietrafiona nowoczesność?

W pierwszej połowie lat 80. XX wieku w mojej rodzinnej wielkopolskiej wiosce należącej do PGR…



O ile nie zastrzeżono inaczej, materiały ze strony dostępne na licencji Creative Commons
Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach. Pewne prawa zastrzeżone na rzecz Małopolskiego Instytutu Kultury

polityka prywatności

do góry